عهدذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عهد آن است که انسان با خدا پیمان ببندد كه اگر به حاجت‏ شرعى خود برسد كار خيرى را انجام دهد.


تکلیف عهد کننده[ویرایش]

در صورتی که فرد بعد از بستن عهد با خدا به حاجت‏ شرعى خود برسد، باید آن کاری را که عهد کرده است انجام دهد و نيز اگر بدون آن كه حاجتى داشته باشد عهد كند كه عمل خيرى را انجام دهد، آن عمل براو واجب مى‏شود. [۱]
واگر به عهد خود عمل نكند، بايد کفاره بدهد يعنى شصت فقیر را سير كند يا دو ماه روزه بگيرد، يا يك بنده آزاد كند. [۲]

لوازم عهد[ویرایش]

عهد هم مثل سایر عقود شرعی لوازماتی همچون خواندن صیغه دارد.

← لزوم خواندن صیغه
در عهد هم مثل نذر بايد صیغه خوانده شود و لازم نیست به عربی باشد بلکه به هر زبانی باشد صحیح است.

← عدم قبح عمل
كارى را كه انسان عهد مى‏كند انجام دهد، نبايد ترکش بهتر از انجام آن باشد.

پانویس[ویرایش]
 
۱. توضیح المسائل امام خمینی، ص۳۷۵.    
۲. توضیح المسائل امام خمینی، ص۳۷۵.    


منبع[ویرایش]
رساله ی حضرت امام خمینی ره، باب نذر و عهد.    


رده‌های این صفحه : فقه | عهد




جعبه‌ابزار