عمار یاسر بدلیسی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابویاسر عمار بن یاسر بن مطر بن سحاب، عارف سده ۶ ق/ ۱۲ م، مشهور به عمار یاسر بدلیسی و ملقب به ضیاء الدین است.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

تاریخ ولادت و زادگاه او مشخص نیست، اما با توجه به نسبت «بدلیسی»، به احتمال در بدلیس زاده شده است.

پیشرفت در سیر و سلوک

[ویرایش]

عمار یاسر از شاگردان و تربیت یافتگان شیخ ابونجیب ضیاء الدین سهروردی (د ۵۶۳ ق/ ۱۱۶۸ م) بود. او پس از طی مراحل سیر و سلوک نزد ابونجیب، از خلفای او شد، تا آنجا که در نیمه دوم سده ۶ ق در شمار مشایخ بزرگ به حساب می‌آمد. نجم الدین کبری (د ۶۱۸ ق/ ۱۲۲۱ م)، عارف بزرگ و بنیان‌گذار طریقه کبرویه، از جمله مریدان او بود که پس از بهره جستن از بابافرج تبریزی، جهت تکمیل و کسب بیشتر معرفت به خدمت عمار یاسر بدلیسی رسید، به سلک ارادتمندان او درآمد و از او خرقه، تبرک دریافت کرد. نجم الدین کبری در کتاب «فوائح الجمال» از او به بزرگی یاد کرده است.

در وصف بدلیسی

[ویرایش]

جامی، بدلیسی را بسیار ستوده و در وصف او گفته است: «در تکمیل ناقصان و تربیت مریدان و کشف وقایع ایشان، کمال تمام داشته است» و نیز محمد نوربخش او را ولی مرشد، عالم به علوم ظاهر و باطن و یکی از اولیای زمان خودش خوانده است.

وفات

[ویرایش]

شیخ عمار یاسر، در بدلیس وفات یافت و در همان‌جا نیز به خاک سپرده شد. سال وفات او را به اختلاف ۵۸۲ ق و نیز بین سال‌های ۵۹۰ تا ۶۰۴ ق دانسته‌اند.

نشر صوفیه

[ویرایش]

بدلیسی، نظریه خاص و جدیدی در تصوف ارائه نکرد و تنها به نشر و تعلیم سنت رایج صوفیه پرداخت.

توصیه سلوکی

[ویرایش]

نجم الدین کبری به نقل از استادش آورده است: «هرگاه وارد خلوت شدی به یک اربعین تنها اکتفا مکن، بلکه با خود بگو که پس از انجام اربعین هم از خلوت بیرون نخواهم رفت» و پس از آن گفت: «آنچه ایراد شد نکته دقیقی است که جز آنها که به سرحد کمال و بلوغ رسیده‌اند، دیگران متوجه آن نمی‌باشند».

طریق قرب به خدا

[ویرایش]

بدلیسی بر تصحیح نیت قبل از وارد شدن به خلوت تاکید می‌کرد. وی بر آن باور بود که با رسیدن بنده به مقام کمال، باطن او چون آخرت و ظاهر او چون دنیا می‌شود و از آن پس با قلب خود در آخرت و با جسم خویش در دنیا خواهد بود، پس انسان کامل به هر آنچه بر دیده سر بنگرد، به چشم دل خدا را در آن یا با آن و یا پیش از آن می‌بیند، زیرا دل برای خداوند و برای شناخت او آفریده شده است و هرگاه از ماسوی الله فارغ گردد، جز نظر به خداوند برای او مشغولیتی نمی‌ماند.

آثار

[ویرایش]

۱. بهجة الطائفة؛
۲. صوم القلب یا صوم القلوب.
[۱] محمدجواد شمس، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج۱۱، ص۵۷۲.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

[بهجة الطائفة]]

منبع

[ویرایش]
نرم افزار عرفان۳، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.


رده‌های این صفحه : تراجم | مشایخ صوفیه | مشایخ قرن ششم




جعبه ابزار