علی بن زین‌العابدین یزدی حائری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شیخ علی بن زین العابدین یزدی حائری یکی از علمای شیعه بود، او از صاحبان فضل و علم و ادب و در کسب علم بسیار تلاش‌گر و موفق بود. وی برای آموختن علوم دینی و معارف اسلامی به کربلای معلا مهاجرت نمود و به همین سبب او را حائری می‌نامند.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

او در یکی از روستاهای اردکان یزد در خانواده‌ای مذهبی و و مومن به دنیا آمد و دروس اولیه را در مدرسه‌ای در روستای بارجین آموخت. پس از چند سالی او جهت آموختن علوم دینی و معارف اسلامی به کربلای معلا مهاجرت نمود و به همین سبب او را حائری می‌نامند زیرا کربلای معلی حائر الحسینی نیز نامیده می‌شود.

اساتید

[ویرایش]

۱- علامه سید زین العابدین طباطبائی حائری.
۲- علامه حاج شیخ زین العابدین مازندرانی حائری، صاحب کتاب «ذخیرة المعاد».
۳- علامه الحجة حاج المیرزا محمدحسین حسینی مرعشی و...
او با ذکاوت و تلاشی که داشت طولی نکشید که در علوم اسلامی تبحر یافت و از علماء بسیاری اجازه روایت و حدیث گرفت. از جمله اساتیدی که نامشان ذکر شد و همچنین: علامه سید مرتضی رضوی کشمیری نجفی، علامه حاج میرزا حسین نوری طبرسی و علامه حاج میرزا فتح الله شیخ الشریعه اصفهانی نمازی نجفی.

شاگردان

[ویرایش]

شیخ علی حائری پس از کسب مدارج علمی صاحب کرسی تدریس شد و در محضر او شاگردان زیادی تلمذ نمودند. عده‌ای از شاگردانش از او اجازه روایت گرفتند، از جمله سید شمس‌الدین محمود حسینی مرعشی نجفی پدر علامه شهاب‌الدین حسینی مرعشی نجفی، علامه علی بن اسماعیل الکرمانی الواعظ، صاحب انیس الانام و علماء بزرگ دیگر....
او از صاحبان فضل و علم و ادب بود و در کسب علم بسیار تلاش‌گر و موفق بود. ایشان مدرسه علمیه و کتابخانه بزرگی تاسیس کردند که کتب مختلفی در زمینه علوم فقه، اصول، کلام، حدیث، ادبیات و... در آنجا جمع بود. نوشته‌اند عالم هم عصر او آقا بزرگ تهرانی اکثر اوقاتش را در این کتابخانه مشغول مطالعه بوده است.

آثار

[ویرایش]

۱- کتاب تبصرة المتهجدین فی آداب صلاة اللیل
۲- کتاب السعادة الابدیة فی الاخبار العددیة
۳- کتاب روح السعادة (مختصر السعادة الابدیة)
۴- منظومة فی الفقه
۵- تواریخ الانبیاء و الائمة
۶- کتاب حدائق الجنان
۷- بحر الغموم فی مقتل سیدنا الامام ابی عبدالله الحسین علیه‌السّلام الشهید المظلوم
۸- کتاب الزام الناصب فی احوال الامام الغائب

وفات

[ویرایش]

علامه پس از سالها خدمت به مکتب تشیع در سال ۱۳۳۳ هجری قمری در کربلای معلی درگذشت و در جوار مرقد مطهر حضرت اباالفضل العباس علیه‌السّلام به خاک سپرده شد.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

الزام الناصب فی اثبات الحجة الغائب (کتاب)

منبع

[ویرایش]

نرم افزار جامع الاحادیث، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.






جعبه ابزار