عزالدین آبی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عزّالدین حسن یوسفی فرزند ابوطالب آبی، معروف به فاضل ابی (منسوب به آبه = آوه) و مُکنّی به ابن الزبیب، فقیه امامی سده ۷ق/۱۳م بود.


اساتید

[ویرایش]

از افاضل شاگردان جعفر بن حسن بن یحیی بن حسن بن سعید هُذَلی، معروف به محقق حِلی (د ۶۷۶ق/۱۲۷۷م) بوده و با وی در بسیاری از مسائل مباحثات حادّ داشته است.

آرای فقهی

[ویرایش]

آبی در برخی از مباحث فقه ، آرای تازه ابراز کرده، از جمله اقامه نماز جمعه را در عصر غیبت حرام می‌شمرده و نیز بهره زوجه را از میراث زوج ، حتی در صورت داشتن فرزند از میّت ، شامل زمین نمی‌دانسته است.
فتوای اخیر تا آن دوران خلاف مشهور بود، ولی پس از آبی، رأی بسیاری از فقها در این مورد بر همان قرار گرفت و نظر مشاهیر متأخران نیز همان است.

اثرفقهی

[ویرایش]

اثر مشهور آبی در فقه، کشف الرّموز در شرح مختصر نافع استادش محقق حلی است. وی در سال ۶۷۲ق/۱۲۷۳م از تألیف این کتاب فراغت یافت. تاریخ وفات او معلوم نیست.
[۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۸، ص۳۵.
[۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ص ۳۸.
[۳] افندی اصفهانی، عبدالله، ریاض العلماء، ج۱، ص۱۴۶.
[۶] قمی، عباس، فوائد الرضویه، ص ۹۵.
[۸] قمی، عباس، هدیّه الأحباب، ص ۹۶.
[۹] کاظمی، اسدالله بن اسماعیل، مقابس الأنوار فی احکام النّبی المختار، ص ۱۷.
[۱۰] مدرس، محمدعلی، ریحانه‌الأدب،ج۱، ص۳۸.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۸، ص۳۵.
۲. آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ص ۳۸.
۳. افندی اصفهانی، عبدالله، ریاض العلماء، ج۱، ص۱۴۶.
۴. امین، محسن، اعیان الشیعه، ج۴، ص۶۳۱.    
۵. یقمی، عباس، سفینه البحار، ج۲، ص۲۰۶.    
۶. قمی، عباس، فوائد الرضویه، ص ۹۵.
۷. قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۲، ص۴.    
۸. قمی، عباس، هدیّه الأحباب، ص ۹۶.
۹. کاظمی، اسدالله بن اسماعیل، مقابس الأنوار فی احکام النّبی المختار، ص ۱۷.
۱۰. مدرس، محمدعلی، ریحانه‌الأدب،ج۱، ص۳۸.


منبع

[ویرایش]

دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «عزالدین آبی »، شماره۳۹.    


رده‌های این صفحه : تراجم | علمای شیعه | علمای قرن هفتم




جعبه ابزار