عروسذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عروس، همسر پسر را گویند.


کاربرد فقهی[ویرایش]

از احکام مرتبط با آن در باب نکاح سخن گفته‌اند.

احکام[ویرایش]

عروس بر پدر شوهرش مَحرم است؛ از این رو، ازدواج پدر شوهر با او حرام خواهد بود. این حکم برای پدر پدرشوهر و هرچه بالاتر رود نیز ثابت است؛ چنان که در ثبوت حکم یاد شده تفاوتی میان پدر شوهر نسبی و رضاعی نیست.
مادر عروس و هرچه بالاتر رود و نیز دختران عروس از غیر پسر انسان و هرچه پایین‌تر آید بر پدر شوهر محرم نیستند. [۱] [۲] [۳]
اگر مردی به اشتباه با عروس خود آمیزش کند، آیا عروس بر شوهر خود حرام می‌شود یا نه؟ مسئله اختلافی است. [۴] [۵] [۶]
اما اگر با او زنا کند، در صورتی که ارتکاب این عمل بعد از آمیزش شوهرش باشد، بدون شک موجب حرمت عروس بر شوهرش نخواهد شد. به قول مشهور همچنین است اگر زنا بعد از ازدواج و قبل از آمیزش باشد. [۷] [۸]
از برخی قدما در این فرض، حرمت عروس بر شوهر نقل شده است. [۹] [۱۰]

پانویس[ویرایش]
 
۱. المبسوط، ج۴، ص۲۰۵.    
۲. المهذب البارع، ج۳، ص۲۳۴.    
۳. العروة الوثقی، ج۵، ص۵۴۲.
۴. تحریر الاحکام، ج۳، ص۴۵۶.    
۵. المناهل، ج۱، ص۵۴۳.
۶. جامع المدارک، ج۴، ص۲۱۳.    
۷. العروة الوثقی، ج۵، ص۵۴۹.
۸. مستمسک العروة، ج۱۴، ص۲۰۸ ۲۱۰.    
۹. مختلف الشیعة، ج۷، ص۳۹.    
۱۰. التنقیح الرائع، ج۳، ص۷۰.


منبع[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، ص۳۷۲، برگرفته از مقاله «عروس».    



جعبه‌ابزار