عدم نعتی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تعلّق عدم به یکی از اوصاف ماهیت را عدم نعتی گویند.


تعریف

[ویرایش]
عدم نعتی، مقابل عدم محمولی بوده و عبارت است از تعلق عدم به وصفی از اوصاف ماهیت، مانند: عدم قیام زید، که زید به عنوان محلی برای عروض وصف قیام است. در این مورد، عدم قیام زید را عدم نعتی می‌گویند؛ به بیان دیگر، به عدمی که به مفاد «لیس ناقصه» بر ماهیت حمل گردد، عدم نعتی می‌گویند، مثل: «زید لیس بقائم».
[۳] کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة،ص۵۳

عناوین مرتبط

[ویرایش]

استصحاب عدم نعتی.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ایروانی، باقر، الحلقة الثالثة فی اسلوبها الثانی، ج۴، ص۲۵۶.    
۲. صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۵۲۷.    
۳. کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة،ص۵۳
۴. نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۴۶۳.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگنامه اصول فقه،،تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «عدم نعتی، ص۵۷۰.».    



جعبه ابزار