عدل (حدیث)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عدل، یکی از الفاظ توثیق راوی بوده و به عقیده شیخ طوسی، عدالت‌ معتبر در مرحله روایت‌، راستگویی‌ راوی‌ می‌باشد.


کاربرد

[ویرایش]

در صورتی که واژه عدل در منابع رجال شیعه بکار رفته باشد به صورت دلالت تضمنی یا التزامی دال بر امامی‌بودن، یا ضابط‌بودن راوی نیز خواهد بود؛ زیرا عدالت مطلق فرع اسلام و ایمان است و بر کافر و پیروان سایر فرق اسلامی به صورت مطلق عادل گفته نمی‌شود.
از سوی دیگر در میان رجالیون شیعه کمتر مرسوم است که به امامی‌بودن، یا ضابط‌بودن راوی تصریح کنند. بنابراین وقتی می‌گویند: عدل، مقصود آنان امامی و ضابط‌بودن در کنار عدالت است.
[۱] مامقانی، عبدالله، مقباس الهدایه، ج۲، ص۱۴۴- ۱۴۵.
با این حال باید پذیرفت که دلالت این لفظ به صراحت لفظ عدل و امامی ضابط نیست.

مأخذ

[ویرایش]

نصیری، علی، آشنایی با علوم حدیث.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مامقانی، عبدالله، مقباس الهدایه، ج۲، ص۱۴۴- ۱۴۵.


منبع

[ویرایش]

مرکز اطلاع‌رسانی غدیر، برگرفته از مقاله «الفاظ جرح و تعدیل»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۳/۲۸.    



جعبه ابزار