عبد الرحمان بن اسحاق زجاجی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



«عبدالرحمان بن اسحاق زجاجی نهاوندی»، ادیب، لغت‌شناس و فقیه سرشناس و مسلمان قرن چهارم هجری است.


تولد

[ویرایش]

«عبدالرحمان بن اسحاق زجاجی نهاوندی»، ادیب، لغت‌شناس و فقیه سرشناس و مسلمان قرن چهارم هجری، در اواخر قرن سوم هجری در نهاوند به دنیا آمد.

اصالت

[ویرایش]

ظاهراً وی ایرانی الاصل و از اهالی خوزستان می‌باشد. هرچند تاریخ تولدش روشن نیست، اما سال وفات او را ۳۴۰ ق، نوشته‌اند.

دوران کودکی و نوجوانی

[ویرایش]

زجاجی، دوران کودکی خود را در زادگاه خویش گذرانید و سپس در نوجوانی، برای کسب علم به بغداد رفت و نزد اساتید برجسته زمان خود، همچون ابن دُرَید، اخفَش صغیر و محمد یزیدی به تحصیل فقه و لغت پرداخت، تا اینکه خود در این علوم استاد شد و به مناسبت پیوستگی با ابراهیم بن سری زجاج (شیشه‌گر)، به لقب زجاجی ملقب شد.

سفر به شام

[ویرایش]

تا سال ۳۱۱ ق که استادش درگذشته است، مقیم بغداد بوده و پس از آن به نواحی شام کوچید و تا پایان زندگی در آن سرزمین به‌سر برده و در ۳۴۰ ق، در همان جا، درگذشته است.

کتاب امالی زجاجی

[ویرایش]

«امالی زجاجی»، نام معروف‌ترین اثر وی می‌باشد. این کتاب، مجموعه املاءهای زجاجی بوده و در واقع جنگ و مجموعه‌ای است که در آن مطالب مختلف نقل شده است.

نخستین مبحث این اثر، در مورد آیه ۱۲۱ سوره نحل: « ان ابراهیم کان امة قانتا لله حنیفا» و آخرین مبحث آن نقد و بررسی احوال بشار بن برد تخارستانی، یکی از افسانه‌سرایان است.

در این کتاب، به نمونه‌هایی از گفتار بزرگ‌مهر هم برمی‌خوریم. امالی الزجاجی، با مقدمه عبدالسلام محمد هارون، در سال ۱۳۸۲ ق، در مصر چاپ شده است.

تألیفات

[ویرایش]

از دیگر تألیفات این عالم فاضل، می‌توان به کتب زیر اشاره کرد:
۱. الایضاح الکافی؛
۲. الایضاح فی علل النحو؛
۳. شرح الالف و اللام للمازنی؛
۴. الجمل فی النحو.

پانویس

[ویرایش]



منبع

[ویرایش]

نرم‌افزار ادبيات عرب، مرکز تحقيقات کامپيوتری علوم اسلامی.



جعبه ابزار