عبدالله تاج کاظمینی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عبداللّه تاج کاظمینی، از واعظان خوشخوان و ردیفدان اواخر عهد قاجار و سه دهه بعد از آن می‌باشد.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

از تاریخ تولد و اوایل زندگی او اطلاعی در دست نیست. او از شاگردان تاج نیشابوری ملقب به تاج الواعظین، و سید عزیزاللّه ملک ملقب به ملک الذاکرین (متوفی ۱۲۹۳ش) بود
[۱] حسن مشحون، تاریخ موسیقی ایران، ج۱، ص۴۰۱.
و به سبب صدای خوشی که داشت به «نیم تاج» و پس از مرگ تاج نیشابوری به «تاج» مشهور شد.
[۲] حسن مشحون، تاریخ موسیقی ایران، ج۱، ص۴۰۱.


کسب لقب تاج

[ویرایش]

لقب تاج را احمدشاه به او اهدا کرده بود و او سال‌ها در اندرونی احمدشاه روضه می‌خواند. همچنین سال‌ها شبهای جمعه روضه خوان مقبره اتابک اعظم (میرزا علی اصغرخان امین السلطان) در قم بود.
[۳] مهدی ستایشگر، واژه نامة موسیقی ایران زمین، ج۳، ص۱۲۷، پانویس ۱.


ویژگی تاج کاظمینی

[ویرایش]

تاج کاظمینی اشعار را با صدای رسا و تحریرهای مناسب می‌خواند و تا پایان عمر اوج صدای خود را حفظ کرد ولی قدرت تحریر نداشت؛ ازینرو شعرها را با تحریرهای تودماغی (غُنّه ای) می خواند.
[۴] حسن مشحون، تاریخ موسیقی ایران، ج۱، ص۴۰۱.
نواری از صدای ایام جوانی او در «مخالف چهارگاه» موجود است. وی بیش‌تر به خواندن اشعار سعدی علاقه‌مند بود و به مجلس وعظ تسلط داشت.

وفات

[ویرایش]

وفات وی را حدوداً بین ۱۳۴۲ ش تا ۱۳۴۵ ش دانسته‌اند.

فهرست منابع

[ویرایش]

(۱) مهدی ستایشگر، واژه نامة موسیقی ایران زمین.
(۲) حسن مشحون، تاریخ موسیقی ایران؛

پانویس

[ویرایش]
 
۱. حسن مشحون، تاریخ موسیقی ایران، ج۱، ص۴۰۱.
۲. حسن مشحون، تاریخ موسیقی ایران، ج۱، ص۴۰۱.
۳. مهدی ستایشگر، واژه نامة موسیقی ایران زمین، ج۳، ص۱۲۷، پانویس ۱.
۴. حسن مشحون، تاریخ موسیقی ایران، ج۱، ص۴۰۱.


منبع

[ویرایش]

دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «تاج کاظمینی»، شماره۳۰۳۵.    

رده‌های این صفحه : مقالات دانشنامه جهان اسلام




جعبه ابزار