ظن متعارف

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ظن به موضوع یا حکم شرعی از راه‌های معمول را ظن متعارف می‌گویند.


معنای ظن متعارف

[ویرایش]

ظن متعارف، به معنای ظن به حکم شرعی و یا موضوعی است که حکم شرعی دارد و از راه‌ها و اسباب متعارف و مورد قبول شرع برای مکلف حاصل می‌شود. نوع مردم و عقلای عالم معمولاً از راه‌های متعارف به امری ظن پیدا می‌کنند، مانند:ظن حاصل از خبر واحد یا ظواهر کتاب یا اجماع منقول.
[۱] محمدی، علی، شرح رسائل، ج۱، ص۸۳.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. محمدی، علی، شرح رسائل، ج۱، ص۸۳.
۲. نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۲، ص۴۱.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «ظن متعارف».


رده‌های این صفحه : اصول فقه | ظن | مباحث حجت | مباحث ظن




جعبه ابزار