طلایع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



طلایع جمع طلیعه است، به معنی جلودار و پیشرو.


طلایع در اصطلاح فقه

[ویرایش]

در اصطلاح فقه به گروهی گفته می‏شود که پیشاپیش عده قوا حرکت می‏کند و کارهای اطلاعاتی را نیز انجام می‏دهد و از دشمن خبر می‏گیرد.
[۱] المنجد، ماده طَلَعَ، ص۴۷۰.

در مورد حضرت علی (علیه السلام) این گونه روایت شده است:
«انَّهُ رَأی بَعثة العیُون و الطَّلائع بَیْنَ ایدیِ الجُیُوش» «در جنگها قبل از اعزام لشکریان به میدان نبر د، ابتدا گروه گشتی اطلاعاتی را می‏فرستاد تا از احوال دشمن خبر بگیرند.»
[۲] دعائم الاسلام، مغربی، ص۳۶۹.

برای آگاهی بیشتر به واژه «عین» مراجعه کنید.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. المنجد، ماده طَلَعَ، ص۴۷۰.
۲. دعائم الاسلام، مغربی، ص۳۶۹.


منبع

[ویرایش]
جمعی از نویسندگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۸۸.


رده‌های این صفحه : جهاد | فقه




جعبه ابزار