طلاق سنت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



طلاق سنّت یکی از اقسام طلاق است.


کاربرد فقهی

[ویرایش]

از آن در باب طلاق نام برده‌اند.

معانی طلاق سنت

[ویرایش]
طلاق سنّت در معانی مختلفی به کار رفته است:

← به معنای اعم


یعنی طلاق مشروع ، در مقابل طلاق بدعی است.

← به معنای اخص


بدین گونه که مرد همسرش را طلاق دهد و بعد از طلاق به وی رجوع نکند تا آنکه عدّه‌اش تمام شود و پس از آن، در صورت تمایل، باید با عقد جدید و مهر جدید با او ازدواج کند. مقابل این نوع طلاق، طلاق عدّی قرار دارد. در روایات متعددی طلاق به سنّی به معنای اخص و عدّی تقسیم شده است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. المقتصر من شرح المختصر، ابن فهد حلی، ص۲۷۲     .
۲. الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیه، شهید ثانی، ج۶، ص۳۳.    
۳. المقتصر من شرح المختصر، ابن فهد حلی، ص۲۷۲-۲۷۴     .
۴. المهذب البارع فی شرح مختصر النافع، ابن فهد حلی، ج۳، ص۴۶۷.    
۵. کشف اللثام، محقق اصفهانی، ج۸، ص۵۱-۵۲.    
۶. الحدائق الناضرة، شیخ یوسف بحرانی،ج۲۵، ص۲۷۱.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، ص۲۰۳، برگرفته از مقاله «طلاق سنت».    


رده‌های این صفحه : اقسام طلاق | طلاق | فقه




جعبه ابزار