صلهذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صِلَه به معنی احسان و نیکی است.


معنی لغوی

[ویرایش]

واژه صله از وصل، مقابل فصل گرفته شده است. وصل به معنای جمع بین دو یا چند چیز آمده است. صله بر مطلق احسان و نیکی و نیز هدیه و جایزه و مانند آن اطلاق می‌شود [۱] بیشترین کاربرد واژه صله در کلمات فقها به تبع روایات با اضافه به رحم یا ارحام می‌باشد.

صله در روایات

[ویرایش]

در برخی روایات، واژه صله با اضافه به امام علیه السّلام و نیز شیعیان به کار رفته است. در روایتی از امام کاظم علیه السّلام آمده است:«کسی که توانایی صله ما را ندارد، به شیعیان تهی دست صله کند» و در حدیثی دیگر از امام صادق علیه السّلام آمده است:«کسی که به صله ما قادر نیست، به دوستان نیکوکار ما صله کند که پاداش صله ما برای او نوشته می‌شود». [۲]

فهرست منابع

[ویرایش]

(۱) لسان العرب و مجمع البحرین.
(۲) وسائل الشیعة.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. لسان العرب و مجمع البحرین، واژه «وصل»
۲. وسائل الشیعة، ج۹،ص۴۷۵-۴۷۶.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، ص۱۰۲، برگرفته از مقاله صله.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | صله رحم




جعبه‌ابزار