صلحذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صلح یکی از اقسام عقود می‌باشد.


تعریف صلح[ویرایش]

«صلح» عبارت است از سازش و موافقت بر انجام کاری؛ مانند تملیک عین یا منفعتی یا اسقاط دین و یا حقی و شرط نیست پیش‏تر نزاعی واقع شده باشد. [۱]

اقسام صلح[ویرایش]

صلح ممکن است در مقابل عوضی یا بدون آن انجام گیرد. صلحی را که در مقابل عوض انجام می‏گیرد «صلح معوّض» می‏نامند و صلحی که بدون عوض باشد «صلح غیر معوّض» نام دارد.

شرط صحّت صلح[ویرایش]

هر دو صلح(معوّض و غیر معوّض)، (اگر با شروط مقررّ انجام گیرد) صحیح است، مگر این که حلالی را حرام و یا حرامی را حلال کند، [۲] همچنان که در حدیثی از پیامبر اکرم صلوات الله علیه می‏خوانیم: «.. وَ الصُّلْحُ جائِزٌ بَیْنَ الْمُسْلِمینَ الَّا صُلْحاً احَلَّ حَراماً اوْ حَرَّمَ حَلالًا؛ [۳] هر نوع صلحی در بین مسلمانان جایز است، مگر صلحی که موجب حلال شدن حرام یا حرام شدن حلالی گردد. » بنابراین، صلحی که بر خلاف دستورات دینی و یا بر خلاف مصالح مسلمانان باشد صحیح نیست.

صلح کردن به کمتر از مقدار واقعی طلب[ویرایش]

اگر کسی مقدار بدهی خود را بداند و طلبکار او نداند، چنانچه طلبکار، طلب خود را به کم‏تر از مقداری که هست، صلح کند، صحیح نیست و بدهکار نسبت به مقدار اضافی‏ مدیون است، مگر این که مقدار بدهی خود را به او بگوید و او راضی شود یا چنان باشد که اگر مقدار طلب خود را هم می‏دانست، باز هم به این صلح راضی بود. [۴]

پانویس[ویرایش]
 
۱. تحریر الوسیله، ج۱، ص۵۶۱.    
۲. تحریر الوسیله، ج۱، ص۵۶۲،مسأله۵.    
۳. وسائل الشیعه، ج۱۸، ص۴۴۳.    
۴. تحریر الوسیله، ج۱، ص۵۶۳،مسأله۱۳.    


منبع[ویرایش]
کتاب آشنایی با ابواب فقه، ص۸۱-۸۲.    


رده‌های این صفحه : فقه | مصالحه




جعبه‌ابزار