صفن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صَفْن به معنای چسبانیدن پاها به هم یا بلند کردن یکی در حال ایستادن است.


کاربرد فقهی

[ویرایش]

این عنوان به مناسبت در باب صلات آمده است.

منظور از صَفْن

[ویرایش]

برخی، صفن را به چسباندن پاها به یکدیگر در حال ایستادن و برخی دیگر به بلند کردن یکی از دو پا از زمین در حال ایستادن
[۲] النخبة، ج۱، ص۱۱۴.
معنا کرده‌اند.

حکم صَفْن

[ویرایش]

صفن به هر دو معنا در نماز، مکروه است.
[۴] النخبة، ج۱، ص۱۱۴.

البته جسباندن پاها به یکدیگر برای زن ، مستحب است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام، ج۱۱، ص۹۰.    
۲. النخبة، ج۱، ص۱۱۴.
۳. جواهر الکلام ج۱۱، ص۹۰.    
۴. النخبة، ج۱، ص۱۱۴.
۵. الروضة البهیة، ج۱، ص۶۵۶.    
۶. الحدائق الناضرة ج۸، ج۸۷.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، ص۸۸، مقاله «صفن»    


رده‌های این صفحه : فقه | قیام | نماز




جعبه ابزار