صفت هاوی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صفت هاوی، وجود مخرج وسیع براى حرف هنگام تلفظ است؛ و از صفات فرعی حروف محسوب می شود.


معنای لغوی هاوی

[ویرایش]

هاوى به معناى داراى هواست .

معنای اصطلاحی هاوی

[ویرایش]

در تجوید ، هاوى از صفات فرعی و غیر متضاد به شمار مى آید؛ یعنى هنگام تلفظ، حرف داراى مخرجى وسیع باشد.

حرف الف

[ویرایش]

حرف الف از حروف الفبا داراى صفت هاوى است به جهت وسعت داشتن مخرج آن براى هوا در هنگام تلفظ. مانند تلفظ "الف " در کلمات: "عادون، عالین، کسالى و الرحمن".
[۱] بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۵.
[۲] قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۱۰۰.
[۳] حمد، غانم قدوری، الدراسات الصوتیة عندعلماءالتجوید، ص۳۶۶.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حرف هاوی .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۵.
۲. قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۱۰۰.
۳. حمد، غانم قدوری، الدراسات الصوتیة عندعلماءالتجوید، ص۳۶۶.


منبع

[ویرایش]

فرهنگنامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «صفت هاوی».    


رده‌های این صفحه : تجوید | قرآن شناسی




جعبه ابزار