صفت نفخ

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صفت نفخ، خروج هوا از مخرج حرف هنگام تلفظ آن؛ از صفات فرعی حروف را می‌گویند.


تعریف

[ویرایش]

نفخ (با فتح اول و سکون دوم) در لغت به معنای دمیدن هوا از دهان است و در فن تجوید به خروج هوا از مخرج حرف، هنگام تلفظ آن گفته می‌شود و در مقام ادا، لب‌ها باد می‌کنند و صوتی پدید می‌آید. نفخ از صفات فرعی و غیرمتضاد حروف به شمار می‌آید.

حرف منوخ

[ویرایش]

حرف دارای این ویژگی را « حرف منفوخ » گویند؛ مانند: تلفظ «ف» در کلمات: اف ، کهف ، افواههم، افواج و فویل.
[۱] بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۵.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حرف منفوخ .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۵.


منبع

[ویرایش]

فرهنگنامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «صفت نفخ».    



جعبه ابزار