صفت شدت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صفت شدت به حبس جریان هوا در خلال تلفظ حرف اطلاق می‌شود و یکی از صفات اصلی حروف می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

«شدت» در لغت به معنای قوت و در اصطلاح تجوید ، حبس شدن جریان صوت یا هوا در خلال تلفظ حرف است. این حالت، هنگام سکون آشکارتر است؛ مثل: تلفظ قاف در «الحق».

نسبت صفت شدت به صفت رخاوت

[ویرایش]

صفت شدت در مقابل صفت رخاوت ، از صفات اصلی یا متضاد است. حروف دارای این صفت را حروف شدیده می‌نامند.
[۱] محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۴۷.
[۲] صبره، علی، -۱۹۴۸، العقدالفریدفی فن التجوید، ص۴۱.
[۳] قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۸۹.
[۴] پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۵۱.
[۵] موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۵۱.
[۶] فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص (۱۴۲-۱۴۳).


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حروف شدیده .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۴۷.
۲. صبره، علی، -۱۹۴۸، العقدالفریدفی فن التجوید، ص۴۱.
۳. قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۸۹.
۴. پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۵۱.
۵. موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۵۱.
۶. فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص (۱۴۲-۱۴۳).


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«صفت شدت».    



رده‌های این صفحه : تجوید | قرآن شناسی




جعبه ابزار