صفت رخاوت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صفت رخاوت به جریان داشتن صوت در خلال تلفظ حرف اطلاق می‌شود و یکی از صفات اصلی حروف می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

«رخاوت یا رخوت» ضد شدت و در لغت به معنای نرمی و سستی، و در تجوید عبارت است از جریان صوت یا هوا در خلال تلفظ حرف.

نسبت صفت رخاوت به صفت شدت

[ویرایش]

صفت رخاوت در مقابل صفت شدت ، از صفات اصلی یا متضاد حروف به شمار می‌آید.
[۱] پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۵۱.
[۲] خرمشاهی، بهاء الدین، ۱۳۲۴ -، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی، ج۲، ص (۱۳۷۵-۱۳۷۶).
[۳] بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۶۸.
[۴] موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص (۵۱-۵۲).
[۵] قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۸۹.
[۶] محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۴۷.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حروف رخاوت .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۵۱.
۲. خرمشاهی، بهاء الدین، ۱۳۲۴ -، دانش نامه قرآن وقرآن پژوهی، ج۲، ص (۱۳۷۵-۱۳۷۶).
۳. بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۶۸.
۴. موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص (۵۱-۵۲).
۵. قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۸۹.
۶. محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۴۷.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«صفت رخاوت».    



رده‌های این صفحه : تجوید | قرآن شناسی




جعبه ابزار