صفت خفا

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صفت خفا به آشکار نشدن حرف در تلفظ، از شدت سبکی اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

«خفا» از نظر لغت، مصدر و به معنای پنهان شدن، و در علم تجوید از صفات فرعی یا غیرمتضاد است؛ به این معنا که حرف هنگام تلفظ از شدت سبکی، مخفی است و آشکار نمی‌شود. حروف دارای این صفت را حروف خفیه گویند.

حروف دارای صفت خفا

[ویرایش]

حرف «ه» و حروف مد ، این صفت را دارند؛ مانند کلمات: قال، سوء، جاء بهم، به و انه.
[۱] بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۵.
[۲] نصر، عطیه قابل، غایة المریدفی علم التجوید، ص۱۴۶.
[۳] قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۹۷.
[۴] حمد، غانم قدوری، الدراسات الصوتیة عندعلماءالتجوید، ص۳۲۶.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حروف خفیه .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۵.
۲. نصر، عطیه قابل، غایة المریدفی علم التجوید، ص۱۴۶.
۳. قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۹۷.
۴. حمد، غانم قدوری، الدراسات الصوتیة عندعلماءالتجوید، ص۳۲۶.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«صفت خفا».    



رده‌های این صفحه : تجوید | قرآن شناسی




جعبه ابزار