صفت خروره

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صفت خروره به آواز شبیه صدای فرد گلوگرفته اطلاق می‌شود و صفت ویژه حرف «خ» می‌باشد.


معنای لغوی

[ویرایش]

خروره (به فتح «خ»، سکون «ر» اول و فتح «و» و «ر» دوم) به معنای گرفتگی صدا است.

معنای اصطلاحی

[ویرایش]

«خروره» در اصطلاح تجوید یعنی هنگام تلفظ حرف «خ» آوازی شبیه صدای کسی که حلقش گرفته باشد شنیده شود، مانند: تلفظ «خا» در «آخرین» و «خالق».
خروره در برخی از منابع، به عنوان صفتی از صفات فرعی یا غیرمتضاد حروف ذکر شده است.
[۱] بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۴.
[۲] فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص (۱۵۰-۱۵۲).


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حرف مخروره .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۴.
۲. فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص (۱۵۰-۱۵۲).


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«صفت خروره».    



جعبه ابزار