صفت تکریر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صفت تکریر به ارتعاش سریع نوک زبان اطلاق می‌شود و صفت فرعی ویژه حرف «ر» می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

یکی از صفات فرعی و عارضی حروف، «تکریر» است. «تکریر» مصدر باب تفعیل و در لغت به معنای دوباره گفتن و در اصطلاح فن تجوید عبارت است از ارتعاش سریع نوک زبان و در نتیجه قابلیت تکرار بسیار سریع حرف تکریر (ر) هنگام تلفظ.

اختصاص صفت تکریر به حرف ر

[ویرایش]

این صفت فقط در حرف «ر» وجود دارد؛ مانند: الرحمن، ارجه، ارض و بالبر.
[۱] پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۵۳.
[۲] بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۲.
[۳] فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص (۱۴۵-۱۴۶).
[۴] موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۶۰.
[۵] جمعی از محققان، التجوید، ص۲۰.
[۶] محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۵۰.
[۷] قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۹۲.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حروف مکرر .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۵۳.
۲. بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۲.
۳. فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص (۱۴۵-۱۴۶).
۴. موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۶۰.
۵. جمعی از محققان، التجوید، ص۲۰.
۶. محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۵۰.
۷. قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۹۲.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«صفت تکریر».    



رده‌های این صفحه : تجوید | قرآن شناسی




جعبه ابزار