صفت تفشی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صفت تفشی به انتشار هوا در فضای دهان هنگام تلفظ حرف اطلاق می‌شود و یکی از صفات فرعی حروف می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

«تفشی» مصدر باب تفعل و به معنای از هم پاشیدن، پهن شدن، پراکندگی و انتشار است. تفشی در علم تجوید عبارت است از انتشار هوا در فضای دهان هنگام تلفظ حرف.

اختصاص صفت تفشی به حرف ش

[ویرایش]

حرف «ش» را که دارای این صفت است حرف تفشی گویند. این صفت از صفات فرعی یا عارضی حروف است.
[۱] پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۵۴.
[۲] بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۲.
[۳] فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص۱۵۳.
[۴] جمعی از محققان، التجوید، ص۲۰.
[۵] موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۶۰.
[۶] محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۵۰.
[۷] قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۹۶.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حرف تفشی .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۵۴.
۲. بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۱۷۲.
۳. فاضل گروسی، عبد الحسین، - ۱۳۲۴، تجویداستدلالی، ص۱۵۳.
۴. جمعی از محققان، التجوید، ص۲۰.
۵. موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۶۰.
۶. محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۵۰.
۷. قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۹۶.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«صفت تفشی».    



رده‌های این صفحه : تجوید | قرآن شناسی




جعبه ابزار