صفت اصمات

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صفت اصمات به صفت عامل سنگین ادا شدن حرف اطلاق می‌شود و یکی از صفات اصلی حروف می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

«اصمات» در لغت به معنای ساکت کردن و در اصطلاح تجوید عبارت است امتناع متکلم از تلفظ به کلمه‌ای چهار یا پنج حرفی که همگی دارای صفت اصمات بوده و هیچ یک از حروف مذلقه در آن نباشد.

توضیح

[ویرایش]

صفت اصمات در مقابل صفت اذلاق ، یکی از صفات اصلی یا متضاد حروف است که لفظ واجد این صفت، هنگام تلفظ، سنگین و سخت ادا می‌شود. حروف دارای این ویژگی را «مصمته» گویند؛ مانند: ع، غ، ق، و….
[۱] صبره، علی، -۱۹۴۸، العقدالفریدفی فن التجوید، ص (۴۴-۴۵).
[۲] موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص (۵۵-۵۶).
[۳] محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص (۴۹-۵۰).


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حروف مصمته .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. صبره، علی، -۱۹۴۸، العقدالفریدفی فن التجوید، ص (۴۴-۴۵).
۲. موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص (۵۵-۵۶).
۳. محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص (۴۹-۵۰).


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«صفت اصمات».    



رده‌های این صفحه : تجوید | قرآن شناسی




جعبه ابزار