شکایتذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شكایت به معنای ابراز ناخشنودى از چیزى یا كسى و طرح دعوا علیه كسى در دادگاه میگویند


محل بحث شکایت در فقه[ویرایش]

از شكایت به معناى نخست به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات و تجارت سخن گفته‏‌اند.

شکایت از بیماری[ویرایش]

از آداب بیمار ى، پنهان داشتن مرض و شكایت نبردن نزد دیگران با كلماتى همچون «به بیمارى و بلایى دچار شده‌ام كه هیچ كس بدان دچار نشده است» مى‌‏باشد. البته- بر اساس آنچه در روایات آمده- [۱] صرف بازگو كردن بیمارى شکوه به شمار نمى‌‏رود؛ چنان كه شكایت كردن نزد مؤمن از بیمارى و اصولا از هر مشكلى كه براى فرد پیش آمده، جایز است؛ [۲] [۳] بلكه اعلام بیمارى به مؤمنان جهت دعا كردن آنان براى وى یا آمدن به عیادتش و در نتیجه بهره مندى از اجر و پاداش، مستحب است. [۴]

غسل شکایت[ویرایش]

از غسلهاى مستحب، غسل به نیت شكایت بردن نزد خدا از ستم ستمگر است؛ بدین گونه كه ابتدا غسل مى‏‌كند و سپس دو ركعت نماز مى‏‌گزارد و دعاى وارد شده را مى‏‌خواند. [۵]

شکایت یکی از مستثنیات غیبت[ویرایش]

از مستثنیات حرمت غیبت گله مندى شخص از كسى است كه در حق او بدى و ستمى روا داشته است، مانند آنكه كسى به ناروا او را زده باشد. براى وى جایز است آن را نزد دیگران بازگوید. [۶]
از آداب تجارت، گله مند نبودن از اوضاع کسب و کار و كمى درآمد است. [۷] [۸]


پانویس[ویرایش]
 
۱. وسائل الشیعة ج۲، ص۴۰۵-۴۱۱.    
۲. جواهر الکلام ج۴، ص۳-۴.    
۳. العروة الوثقی‌ ج۲، ص۱۶.    
۴. . مصباح الفقیه ج،۵ ص۹-۱۰.
۵. العروة الوثقی‌ ج۲، ص۱۵۵.    
۶. کتاب المکاسب ج۱، ص ۳۴۸.    
۷. جواهر الکلام ج۲۲، ص۴۶۷.    
۸. وسائل الشیعة ج۱۷، ص۴۶۲.    


منبع[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۷۰۳.    


رده‌های این صفحه : فقه | اصطلاحات فقهی | اصطلاحات حقوقی




جعبه‌ابزار