شفقذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شفق از جمله مباحثی است که در ابواب مختلف فقه از آن استفاده شده است.


معنای شفق

[ویرایش]

شَفَق حُمره مغربیه سرخی پدید آمده‌ در افق غربی پس از غروب آفتاب است.

کاربرد شفق در ابواب فقه

[ویرایش]

از آن در بابهای صلات، صوم و نکاح سخن گفته‌ اند.

احکام شفق

[ویرایش]


← شفق درصلات


به قول مشهور، پایان وقت فضیلت نماز مغرب، زوال شفق است. [۱]
وقت نماز عشا، زمان اتمام نماز مغرب در اول وقت آن است؛ لیکن وقت فضیلت آن از زمان زوال شفق تا سپری شدن یک سوم از شب خواهد بود. بنابر این، تأخیر نماز عشا از اول وقت- برخلاف دیگر نمازها- مستحب است. [۲] [۳] [۴]
به قول مشهور، بلکه اجماعِ ادعا شده، پایان وقت نافله مغرب، محو شفق است. [۵] [۶]

← شفق در صوم


برخی، ناپدید شدن هلال ماه قبل از شفق را نشانه شب اوّل بودن هلال و پس از شفق را نشانه دو شبه بودن آن دانسته‌ اند؛ لیکن به نظر مشهور، نشانه یاد شده اعتباری ندارد. [۷] [۸]

← شفق در نکاح


آمیزش هنگام غروب آفتاب تا زوال شفق مکروه است. [۹] [۱۰]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مفتاح الکرامة ج۳، ص۴۵-۴۶.
۲. الحدائق الناضرة ج۶، ص۳۲۶.    
۳. جواهر الکلام ج۷، ص۳۰۶.    
۴. العروة الوثقی‌ ج۲، ص۲۵۱ و۲۶۲.    
۵. الحدائق الناضرة ج۶، ص۲۲۰.    
۶. جواهر الکلام ج۷، ص۱۸۶.    
۷. جواهرالکلام ج۱۶، ص۳۶۵.    
۸. العروة الوثقی‌ ج۳، ص۶۲۹.    
۹. جواهر الکلام ج۲۹، ص۵۵.    
۱۰. العروة الوثقی‌ ج ۵، ص ۴۹۰.    


منبع

[ویرایش]
جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود شاهرودی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص ۶۹۴-۶۹۵.    


رده‌های این صفحه : فقه | نماز | وقت نماز




جعبه‌ابزار