شعرذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شعر سخنی ادبی و غالباً موزون و داراى قافیه که بیان کننده عواطف و تخیل گوینده است؛ از آن به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات، صوم، حج و تجارت سخن گفته‏اند.


شعر خواندن[ویرایش]

شعر خواندن در حدّ خودش عملى مشروع و جایز است و دریافت مزد در ازاى آموختن آن به دیگرى نیز جایز مى‏باشد. [۱] [۲]

شعر در ستایش اهل بیت علیهم السّلام[ویرایش]

خواندن شعر در ستایش و رثای اهل بیت علیهم السّلام؛ بویژه مصائب سالار شهیدان، حضرت امام حسین علیه السّلام و یاران با وفاى آن گرامى مستحب و در روایات بدان ترغیب و تأکید شده است؛ [۳] [۴] [۵]چنان که آموختن اشعار جناب ابوطالب علیه السّلام به فرزندان مستحب است. [۶] [۷]

شعر حرام[ویرایش]

سرودن شعر مشتمل بر هجو و ناسزای مؤمن و دروغ و نیز بیان زیباییهاى زن مؤمنِ شناخته شده از گناهان شمرده شده و حرام است. [۸] [۹] [۱۰] [۱۱]

شعر مکروه[ویرایش]

خواندن شعر در مسجد، [۱۲] [۱۳] [۱۴]در حال روزه، [۱۵]در ماه رمضان، در حرم [۱۶] [۱۷]، در حال احرام ، در حال طواف، [۱۸] [۱۹]روز جمعه [۲۰]و در شب [۲۱] [۲۲]مکروه است.

← استثناءات اشعار مکروه
بسیارى از فقها خواندن اشعار مدایح و مراثی پیامبر صلى اللَّه علیه و آله و اهل بیت آن حضرت علیهم السّلام و نیز اشعار مشتمل بر حکمت و موعظه، همچنین استشهاد به اشعار جهت فهم معانى لغات قرآن و حدیث را استثنا کرده‏اند. [۲۳] [۲۴] [۲۵] [۲۶] [۲۷] [۲۸] [۲۹] [۳۰] [۳۱] [۳۲] [۳۳] [۳۴] [۳۵]
بسیار خواندن اشعار باطل، هرچند موجب بطلان وضو نمى‏شود، لیکن برخى، وضو گرفتن پس از آن را مستحب دانسته‏اند. [۳۶] [۳۷] [۳۸]برخى افزون بر چهار بیت را مصداق آن دانسته‏اند. [۳۹] [۴۰] [۴۱]

پانویس[ویرایش]
 
۱. المبسوط ج۸، ص۲۲۵.    
۲. تذکرة الفقهاء ج۱۲، ص۱۳۶.
۳. کامل الزیارات، ص۲۰۸.
۴. وسائل الشیعة ج۱۴، ص۵۹۳.    
۵. هدایة الأمّة ج۵، ص۵۰۴.
۶. وسائل الشیعة ج۱۷، ص۳۳۱.    
۷. جواهر الکلام ج۲۲، ص۴۶۶.    
۸. کتاب السرائر ج۲، ص۱۲۴.    
۹. مسالک الأفهام ج۱۴، ص۱۸۱-۱۸۲.    
۱۰. جواهر الکلام ج۲۲، ص۶۰.    
۱۱. جواهر الکلام ج۴۱، ص۴۹.    
۱۲. الحدائق الناضرة ج۷، ص۲۸۸-۲۸۹.    
۱۳. مفتاح الکرامة ج۳، ص۴۱۳-۴۱۵.
۱۴. جواهر الکلام ج۱۴، ص۱۱۹-۱۲۱.    
۱۵. الحدائق الناضرة ج۱۳، ص۱۶۲.    
۱۶. کشف الغطاء ج۳، ص۲۶۸.
۱۷. کشف الغطاء ج۴، ص۱۷.
۱۸. المبسوط ج۱، ص۳۵۹.    
۱۹. جواهر الکلام ج۱۹، ص۳۶۹-۳۷۰.    
۲۰. کشف الغطاء ج۳، ص۲۶۱-۲۶۸.
۲۱. وسائل الشیعةج ۷، ص۴۰۲-۴۰۳.    
۲۲. وسائل الشیعةج۱۰، ص۱۶۹.    
۲۳. ذکرى الشیعة ج۳، ص۱۲۴.
۲۴. جامع المقاصد ج۲، ص۱۵۱.    
۲۵. الروضة البهیة ج۱، ص۵۴۸.    
۲۶. مدارک الأحکام ج۴، ص۴۰۲.    
۲۷. ذخیرة المعاد، ص۲۵۰.
۲۸. ملاذ الأخیار ج۵، ص۴۶۸-۴۶۹.
۲۹. الحدائق الناضرة ج۷، ص۲۸۸.    
۳۰. الحدائق الناضرة ج۱۳، ص۱۶۲.    
۳۱. مستند الشیعة ج۱۰، ص۳۱۳-۳۱۴.    
۳۲. کشف الغطاء ج۳، ص۲۶۱.
۳۳. کشف الغطاء ج۳، ص۲۶۸.
۳۴. جواهر الکلام ج۱۴، ص۱۱۹-۱۲۰.    
۳۵. العروة الوثقی‌ ج۳، ص۵۸۹.    
۳۶. کشف اللثام ج۱، ص۱۲۷.
۳۷. الحدائق الناضرة ج۲، ص۱۱۶.    
۳۸. جواهر الکلام ج۱، ص۲۲.    
۳۹. مفاتیح الشرائع ج۱، ص۴۱.
۴۰. مدارک الأحکام ج۱، ص۱۳.
۴۱. ذخیرة المعاد، ص۴.    


منبع[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۶۸۲.    


رده‌های این صفحه : فقه | احکام مسجد




جعبه‌ابزار