سیدمیرآصف قزوینی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آصِفِ قَزْوینی، یا سیّدمیرآصف قزوینی، از علما و فقهای امامی اوایل سده ۱۲ق/۱۸م است.


تحصیل دانش

[ویرایش]

در اواخر سده ۱۱ و اوایل سده ۱۲ق/۱۷ و ۱۸م، نخست در قزوین و سپس در اصفهان به تحصیل دانش پرداخت. پس از چندی به قزوین بازگشت و مدتی را در آن‌جا و سپس در تفلیس به تدریس گذراند.

شرح حال

[ویرایش]

در شرح مختصری که از زندگی او باقی است، پرهیزکاری و نوع دوستی وی جای خاصی دارد. هنگامی که اصفهان در محاصره محمود افغان بود (۱۱۳۵ق/۱۷۲۳م)، میرآصف در شرایط دشوار جنگ و قحطی به یاری و دستگیری درماندگان و مستمندان برخاست. وی مدتی کوتاه پس از این واقعه درگذشت.

اثر مشهور

[ویرایش]

اثر مشهور او شرحی بر خطبه همام از نهج‌البلاغه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) است.

فهرست منابع

[ویرایش]

(۱) آزادکشمیری. محمدصادق، نجوم‌ السماء ‌فی‌ تراجم ‌العلماء، لکهنو، ۱۳۰۳ق، ۱/۲۷۳-۲۷۴.
(۲) آقابزرگ، الذریعه، ۱۳/۲۲۶.
(۳) امین، محسن، اعیان‌الشیعه، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق، ۲/۷۸.
(۴) قمی، عباس، فوائدالرضویة، تهران، ۱۳۲۷ش، ص۵۳.
(۵) مدرس، محمدعلی، ریحانةالادب، تبریز، ۱۳۴۶ش، ۴/۴۴۷-۴۴۸.

منبع

[ویرایش]
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «سیدمیرآصف قزوینی»، ج۱، ص۲۵۰.    






جعبه ابزار