سیدمهدی طباطبایی حکیم

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سیدمهدی حکیم، در پنجمین نسل از خاندان سیدعلی طباطبایی حکیم و از عالمان بزرگ نجف بود.


شرح حال اجمالی

[ویرایش]

بنابر منابع شرح حال
[۱] احمد حسینی اشکوری، الامام الحکیم السید محسن الطباطبائی، ج۱، ص۱۷، نجف ۱۳۸۴.
[۲] احمد حسینی اشکوری، الامام الحکیم السید محسن الطباطبائی، ج۱، ص۱۹، نجف ۱۳۸۴.
در پنجمین نسل از خاندان سیدعلی طباطبایی حکیم، عالم بزرگی به نام سیدمهدی حکیم ظهور کرد که از عالمان بزرگ نجف بود.
سیدمهدی حکیم تحصیلات حوزوی را در محضر استادانی مانند ملاعلی خویی، محمدکاظم خراسانی، شیخ محمدحسین کاظمی، میرزا حسن شیرازی، ملاحسینقلی همدانی و شیخ محمدطه نجف به اتمام رساند و به درجه اجتهاد رسید
[۳] عباس عبیری، سیدمحسن حکیم: مرزبان حوزه نور، ج۱، ص۳۰، تهران ۱۳۷۵ش.
[۴] محمد هادی امینی، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ج۱، ص۴۲۲، (نجف) ۱۴۱۳/۱۹۹۲
.

مرجعیت

[ویرایش]

زمانی که شیخ موسی شراره عاملی، مرجع شیعیان در بنت‌جبیل لبنان، فوت کرد، اهالی آن‌جا‌ به‌طور مکرر از آیت‌اللّه محمدحسین کاظمی تقاضا کردند تا سیدمهدی حکیم به دیار آنان عزیمت کند، از این‌رو سیدمهدی به عنوان عالم دین، عازم آن دیار شد.
[۶] عدنان ابراهیم سراج، الامام محسن الحکیم: ۱۸۸۹ـ۱۹۷۰م، ج۱، ص۲۳ـ ۲۴، بیروت ۱۴۱۴/۱۹۹۳.


وفات

[ویرایش]

او در ۸ صفر ۱۳۱۲ دارفانی را وداع گفت و در بنت‌جبیل به خاک سپرده شد.

آثار

[ویرایش]

مهم‌ترین آثار به جامانده از او عبارت‌اند از: تحفةالعابدین، در نصایح و مواعظ؛ معارف الاحکام در شرح شرایع‌الاسلام محقق‌حلی؛ مبحث «حجیت قطع»، از منظومه الدُّرَةُ اَلمنظّمة اثر شیخ موسی شراره در اصول فقه؛ رسالة التعادل و التراجیح.

فهرست منابع

[ویرایش]

(۱) احمد حسینی اشکوری، الامام الحکیم السید محسن الطباطبائی، نجف ۱۳۸۴.
(۲) عباس عبیری، سیدمحسن حکیم: مرزبان حوزه نور، تهران ۱۳۷۵ش.
(۳) محمد هادی امینی، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، (نجف) ۱۴۱۳/۱۹۹۲.
(۴) محسن امین، اعیان الشیعه.
(۵) عدنان ابراهیم سراج، الامام محسن الحکیم: ۱۸۸۹ـ۱۹۷۰م، بیروت ۱۴۱۴/۱۹۹۳.
(۶) آقابزرگ طهرانی، الذریعه.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. احمد حسینی اشکوری، الامام الحکیم السید محسن الطباطبائی، ج۱، ص۱۷، نجف ۱۳۸۴.
۲. احمد حسینی اشکوری، الامام الحکیم السید محسن الطباطبائی، ج۱، ص۱۹، نجف ۱۳۸۴.
۳. عباس عبیری، سیدمحسن حکیم: مرزبان حوزه نور، ج۱، ص۳۰، تهران ۱۳۷۵ش.
۴. محمد هادی امینی، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، ج۱، ص۴۲۲، (نجف) ۱۴۱۳/۱۹۹۲
۵. محسن امین، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۱۵۲.    
۶. عدنان ابراهیم سراج، الامام محسن الحکیم: ۱۸۸۹ـ۱۹۷۰م، ج۱، ص۲۳ـ ۲۴، بیروت ۱۴۱۴/۱۹۹۳.
۷. محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۳، ص۴۵۰.    
۸. محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۱۱، ص۳۱.    
۹. محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۱۳، ص۷۰۷۱.    
۱۰. محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۲۱، ص۱۸۹.    
۱۱. محسن امین، اعیان‌ الشیعه، ج۱۰، ص۱۵۲.    


منبع

[ویرایش]
دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «خاندان حکیم»، شماره۶۳۹۸.    






جعبه ابزار