سگ‌شکاری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سگ شکارى از جمله سگ هایی است که آموزش می دهند تا از آن برای شکار استفاده شود.


معنای سگ شکاری

[ویرایش]

سگ شکارى سگ آموزش دیده براى‌ شکار می باشد.

کاربرد فقهی

[ویرایش]

از آن در باب صید و ذباحه نام برده‌اند.

حلّیت شکار با سگ شکارى

[ویرایش]

از میان حیوانات شکارى- همچون ببر، باز و عقاب- تنها سگ شکارى است که شکار توسط آن با شرایطى که ذکر خواهد شد حلال است. البته اگر شکار زنده به دست شکارچی بیفتد و ذبح شرعى گردد، تفاوتى میان سگ شکارى و غیر آن نخواهد بود.

شرایط حلّیت شکار با سگ شکارى

[ویرایش]

این شرایط به سه دسته تقسیم مى‌شود.

← شرایط سگ شکارى


حلیت شکار با سگ شکارى مشروط به آموزش دیده بودن آن است که تحقق عرفى آن منوط به سه شرط است:
۱ و ۲. هر زمان که شکارچی آن را پى شکار بفرستد، برود و هر وقت باز دارد باز ایستد.
۳. عادت به خوردن شکار خود نداشته باشد. خوردن گاه و بى گاه زیان به عنوان شکارى بودن نمى‌زند؛ چنان که عادت داشتن به خوردن خونى که از شکار مى‌ریزد، منافاتى با عنوان شکارى بودن آن ندارد.

← شرایط شکارچى


حلّیت شکار شکارچى مشروط به این است که وى:
۱. مسلمان یا در حکم مسلمان- مانند فرزند نابالغ ممیز مسلمان- باشد. بنابر این، شکار کافر حلال نیست؛ گرچه در حلّیت شکار یهودی و مسیحی اختلاف است.
چنانچه سگ توسط غیر شکارچى آموزش دیده باشد، آیا در حلّیت شکار، مسلمان بودن آموزش دهنده شرط است یا شکارچى؟ مشهور قول دوم است.
۲. سگ را براى شکار بفرستد. بنابر این، چنانچه سگ بدون فرستادن شکارچى شکار کند، شکارش حلال نخواهد بود؛ اما اگر پس از حرکت سگ به سمت شکار شکارچى آن را متوقف کند و سپس براى شکار بفرستد، شکارش حلال خواهد بود.
هرگاه شکارچى، سگ را به سوى تعدادى از حیوانات بفرستد و سگ تنها یکى از آنها را شکار کند، شکار حلال است؛ اما اگر شکارچی بدون اینکه شکار را ببیند، سگ را بفرستد و سگ به طور اتفاقى شکار کند، شکار حلال نیست.
۳. هنگام فرستادن سگ، نام خدا را با گفتن «بسم اللَّه» و مانند آن به زبان آورد و چنانچه از روى عمد آن را نگوید، شکار حلال نیست؛ اما اگر ترک آن از روى فراموشى باشد، شکار حلال است. در اینکه زمان گفتن «بسم اللَّه» هنگام فرستادن سگ به سوى شکار است، و در نتیجه اگر پس از فرستادن و قبل از رسیدن به شکار «بسم اللَّه» بگوید کفایت نمى‌کند، یا گفتن «بسم اللَّه» در حالت دوم نیز در حلّیت شکار کفایت مى‌کند، اختلاف است.
۴. اطمینان داشته باشد که شکار توسط سگ کشته شده است. بنابر این، چنانچه شکار در حالى که حیات مستقر داشته، از دید او پنهان گردد و سپس آن را مرده بیابد و نداند که توسط سگ کشته شده یا نه، حلال نیست؛ لیکن اگر حیاتش غیر مستقر بوده، حلال است.

← شرایط شکار


شکار آن حیوانى توسط سگ شکارى حلال است که وحشی و غیر رام باشد؛ خواه در اصل، مانند بز کوهی یا آنکه ابتدا اهلى بوده و سپس وحشى شده باشد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهرالکلام، ج۳۶، ص۸-۹.    
۲. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهرالکلام، ج۳۶، ص۱۸-۲۴.    
۳. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهرالکلام، ج۳۶، ص۲۶.    
۴. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهرالکلام، ج۳۶، ص۴۳-۴۵.    
۵. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهرالکلام، ج۳۶، ص۲۷-۲۸.    
۶. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهرالکلام، ج۳۶، ص۴۶.    
۷. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهرالکلام، ج۳۶، ص۳۱-۳۳.    
۸. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهرالکلام، ج۳۶، ص۳۷-۳۹.    
۹. نجفی جواهری، محمدحسن، جواهرالکلام، ج۳۶، ص۴۸.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۵۱۰-۵۱۱.    


رده‌های این صفحه : سگ | صید و ذباحه | فقه




جعبه ابزار