سکهذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



‏سکه پول فلزى ضرب شده ای است که دارای بهاء می باشد.


معنای سکه

[ویرایش]

سکه عبارت است از قطعه‏اى فلزى و بهادار که معمولا بر روى آن ارزش و نام کشورى که در آن ضرب شده یا نام فرمانروایى که به امر او ضرب شده، حک شده است.
[۱] فرهنگ بزرگ سخن.


سکه در دوره اسلامی و پیش از آن

[ویرایش]

گونه‏هاى پول در دوره‏هاى پیش از اسلام و نیز در سرتاسر دوره تمدن اسلامی بیشتر بر نظام دو فلزى، در قالب سکه‏هاى طلا و نقره استوار بود و نسبت قیمت آنها به یکدیگر از طریق مقررات ضرب سکه در ضراب خانه تعیین مى‏شد.
[۲] دائرة المعارف بزرگ اسلامى ج۱۴، ص۵۴.


کاربرد سکه در فقه

[ویرایش]

از آن به مناسبت در بابهاى زکات، خمس و تجارت سخن گفته‏اند.

← سکه در باب زکات


از شرایط تعلق زکات به طلا و نقره، مسکوک بودن آن دو به سکه‏هاى معامله یا رواج داشتن معامله با آن دو است.

← سکه در باب خمس


ازچیزهایى‏که خمس به آن تعلّق مى‏گیرد، گنج است. در اینکه گنج تنها به سکه طلا و نقره اطلاق مى‏شود یا اعم از آن دو است، اختلاف مى‏باشد.

← سکه در باب تجارت


خرید و فروش سکه‏هاى رایج در ازاى اسکناس با تفاضل در قیمت، بنابر قول مشهور جایز است و مصداق ربا به شمار نمى‏رود.
[۷] توضیح المسائل مراجع ج۲، ص۲۷۸.



پانویس

[ویرایش]
 
۱. فرهنگ بزرگ سخن.
۲. دائرة المعارف بزرگ اسلامى ج۱۴، ص۵۴.
۳. مدارک الأحکام ج۵، ص۱۱۵-۱۱۶.    
۴. جواهر الکلام ج۱۵، ص۱۸۰.    
۵. جواهر الکلام ج۱۶، ص۲۴-۲۶.    
۶. العروة الوثقی ج۴، ص۲۴۵.    
۷. توضیح المسائل مراجع ج۲، ص۲۷۸.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۵۰۴-۵۰۵.    


رده‌های این صفحه : احکام نقود | فقه




جعبه‌ابزار