سوره قدرذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سوره نود و هفتمین سوره قرآن می‌باشد.


محتوای سوره مذکور

[ویرایش]

«قدر» به معنای اندازه، سنجش و ارزش است. در این سوره ، از شب ارزش آفرینی، اندازه گیری و مقدرات انسان سخن به میان آمده است؛ شبی که از هزارماه برتر است و در یکی از شب‌های ماه رمضان (۱۹، ۲۱ یا ۲۳) قرار دارد و قرآن در آن نازل شده است؛ شب اتصال مطلق میان زمین و ملکوت اعلی و فرودآمدن ملائکه و روح از آسمان و شب سلامت است.

ویژگی‌های سوره قدر

[ویرایش]

۱. پنج آیه به شمارش بیشتر مکتب‌های تفسیری از جمله کوفی، شش آیه به عدد شامی، سی کلمه و ۱۱۲ یا ۱۱۴ حرف دارد.
۲. در ترتیب نزول، بیست و پنجمین و در قرآن نود و هفتمین سوره است.
۳. پس از سوره عبس و پیش از سوره شمس در مکه پیش از هجرت نازل شده و هیچ آیه مدنی ندارد. تنها برخی این سوره را مدنی دانسته‌اند.
۴. از نظر کمیت، از سوره‌های مفصل و از نوع اوساط آن قلمداد می‌شود.
۵. در این سوره، نسخی واقع نشده است.

ویژگی‌های محتوایی سوره قدر

[ویرایش]

۱. درباره شب قدر ، مهم‌ترین و مبارک‌ترین شب سال سخن گفته است.
۲. تاریخ نزول قرآن را بیان کرده که در شب قدر بوده است.
۳. مطالب این سوره به هم پیوسته و از آغاز تا پایان درباره یک موضوع (شب قدر) سخن گفته است. [۱] [۲] [۳] [۴] [۵] [۶] [۷]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۳۳۰.    
۲. فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، ج۱، ص۵۳۱.
۳. هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سوره‌های قرآن، ص۵۷۰.
۴. زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن، ج۱، ص۱۹۳.    
۵. جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، ج۱، ص۳۱۵.
۶. رامیار، محمود، تاریخ قرآن، ص۵۹۰.
۷. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۱۷۷.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«سوره قدر».    


رده‌های این صفحه : سوره‌های قرآن




جعبه‌ابزار