سنت (اصول)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



دومین منبع استنباط به اتّفاق تمامى فقها ى اسلام، سنّت است.


اصطلاح سنت

[ویرایش]

سنّت در اصل عبارت است از آن چه به جز قرآن از نبی اسلام(صلى الله علیه وآله) صادر شده، چه قول باشد (که شامل کتاب و نوشته نیز مى شود) و چه فعل یا تقریر، مشروط به آن که مربوط به احکام شرعیه باشد.

دیدگاه فقهای امامیه

[ویرایش]

فقهای مکتب اهل بیت(علیهم السلام) سنّت را تعمیم داده و گفته اند: سنّت عبارت است از قول و فعل و تقریر معصوم، (پیامبر(صلى الله علیه وآله) و امامان اهل بیت(علیهم السلام)).


پانویس

[ویرایش]
 
۱. صفار، شیخ فاضل، المهذب فی اصول الفقه، ص ۶۵.    
۲. نملة، عبد الکریم، المهذب فی اصول الفقه المقارن، ج ۲، ص ۶۳۴.    
۳. مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص ۱۴۱.    
۴. حکیم، سید محمد تقی، الاصول العامة للفقه المقارن، ص ۱۲۲.    



منبع

[ویرایش]
آیة الله مکارم شیرازی،دائرة المعارف فقه مقارن،ج۱.    


رده‌های این صفحه : اصول فقه | سنت | مباحث حجت




جعبه ابزار