سنذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مدت عمر انسان یا موجود زنده دیگر را سن می‌گویند.


معنای سن

[ویرایش]

سِن مدت عمر یا شمار سالهاى زندگى انسان يا موجود زنده ديگر می‌باشد.

کاربرد سن درفقه

[ویرایش]

عنوان ياد شده به مناسبت در بابهايى چون طهارت، صلات، زکات، حج و حجر به كار رفته است.

احکام سن

[ویرایش]


← ملاك سن


ملاك در محاسبه سن و سپرى شدن سال در عناوينى كه متعلق احکام شرعی قرار گرفته‏اند، از قبيل بلوغ و یائسگی، سال قمری است نه شمسی.

←← سن بلوغ


به قول مشهور، سن بلوغ در پسر پانزده و در دختر سپرى شدن نُه سال قمرى است. [۱] [۲]

←← سن يائسگى


سن یائسگی بنابر قول مشهور در زن قرشی و نبطی سپرى شدن شصت و در غير آن دو، پنجاه سال قمرى است. [۳] [۴]

← ديگر احكام



←← مرجّح امامت جماعت


در صورت اختلاف مأمومان بر سر امام جماعت دو يا چند نفر واجد شرايط، مرجّحاتى ذكر شده است كه مسن‏تر بودن از جمله آنها است. [۵]

←← اسنان فرائض


شتر، گاو و گوسفند پرداختى به جهت زکات بايد داراى سنّى خاص باشد كه از آن به «اسنان فرائض» تعبير مى‏شود. [۶]

←← شرایط قربانی در حج


از جمله شرايط قربانی در حج واجب شرط سنّى است كه به قول مشهور در شتر پنج سال تمام، و در گاو و گوسفند يك سال و در بز شش و يا هفت ماه تمام است. [۷] [۸]


پانویس

[ویرایش]
۱. جواهر الکلام ج۲۶، ص۱۶.    
۲. جواهر الکلام ج۲۶، ص۳۸.    
۳. الکرامة ج۲، ص۵۷۱-۵۷۲.    
۴. جواهر الکلام ج۳، ص۱۶۱-۱۶۲.    
۵. جواهر الکلام ج۱۳، ص۳۵۷-۳۵۸.    
۶. جواهر الکلام ج۱۵، ص۱۲۳-۱۲۶.    
۷. الحدائق الناضرة ج۱۷، ص۸۸-۹۱.    
۸. جواهر الکلام ج۱۹، ص۱۳۶-۱۳۸.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۵۳۴-۵۳۵.    







جعبه‌ابزار