سریه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سَریّه از جمله الفاظی است که در فقه کاربرد دارد.


طرز تلفظ سَریّه

[ویرایش]

سَریّه با فتح سین و تشدید یاء تلفظ می شود.

معنای سَریّه

[ویرایش]

پیش قراولان سپاه را سَریّه می گویند.

تبیین معنای سَریّه

[ویرایش]

سریه بر تعدادى از سپاهیان لشکر، بین پنج تا سیصد یا چهارصد تن که پیشاپیش لشکر به سوى دشمن حرکت مى‏کنند، اطلاق شده است.
[۱] مجمع البحرین، واژه «سرا»


کاربرد سریه در فقه و احکام آن

[ویرایش]

از آن در باب جهاد سخن گفته‏اند.
لشکرى که به عزم جنگ از شهر و مقرّ خود خارج شده، چنانچه پیش قراولان آن به غنیمتى دست یابند، همه لشکر در آن غنیمت سهیم‏اند؛ چنان که عکس آن نیز چنین است؛ اما اگر لشکر از شهر بیرون نرفته باشد و فرمانده، پیش قراولان را به سوى دشمن روانه کند و آنان به غنیمتى دست یابند، سپاهیان مستقر در شهر از آن غنیمت سهمى ندارند.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مجمع البحرین، واژه «سرا»
۲. الخلاف ج۴، ص۲۰۸.    
۳. شرائع الإسلام ج۱، ص۲۴۸.    
۴. جواهر الکلام ج۲۱، ص۲۱۰-۲۱۱.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۴۴۸.    


رده‌های این صفحه : آیین و قواعد رزم | جهاد | فقه




جعبه ابزار