سحور

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سحور از الفاظی است که در فقه کاربرد دارد.


معنای سَحور

[ویرایش]

سَحور به معنای سحری می باشد.

کاربرد سَحور در فقه

[ویرایش]

از آن در باب صوم نام برده‌اند.
بر کسى که قصد روزه گرفتن، بویژه در ماه رمضان دارد، مستحب است سحری بخورد. کمترین اندازه سحرى، نوشیدن آب و برترین آن، خوردن خرما، سویق (قاووت) و کشمش است و زمان سحرى خوردن، هرچه به طلوع فجر (اذان صبح) نزدیک‌تر باشد افضل است.
[۱] مفاتیح الشرائع، ج۱، ص۲۵۶.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مفاتیح الشرائع، ج۱، ص۲۵۶.
۲. حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۱۰، ص۱۴۲-۱۴۶.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۴، ص۴۱۷.    


رده‌های این صفحه : آداب روزه | روزه | فقه




جعبه ابزار