سبق و رمایهذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سَبْق مصدر «سَبَقَ» یا «سابَقَ» در لغت به معنی در گذشتن از کسی، جلو افتادن از کسی و پیشی گرفتن می‌باشد.
رمایه مشتق از «رمی» به معنای مطلق تیراندازی است. [۱] [۲]


سبق و رمایه در اصطلاح فقهی[ویرایش]

در اصطلاح فقه، سبق و رمایه به عقد مسابقه، اسب سواری و تیراندازی به منظور آمادگی برای پیکار و جهاد با دشمنان اسلام گفته می‌ شود.

حکم سبق و رمایه[ویرایش]

چنین مسابقه‌ای از نظر اسلام جایز است و همچنین در حدیث نبوی (صلی الله علیه وآله) آمده است:«لا سَبَقَ الّا فی‌ نَضْلٍ اوْ خُفٍّ اوْ حافِرٍ» «مسابقه جایز نیست، مگر در تیراندازی یا شتر دوانی یا اسب دوانی.» [۳]
البته منظور مسابقه‌ای است که در آن برد و باخت مطرح است.
رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود: «عَلِّمُوا اوْلادَکُمُ السَّباحَةَ وَ الرِّمایَة» «به فرزندانتان شنا و تیر اندازی را بیاموزید.» [۴] [۵] [۶]

پانویس[ویرایش]
 
۱. صحاح اللغه.
۲. المنجد.
۳. وسائل الشیعه، ج۸، ص۳۶۱.    
۴. شرایع‌الاسلام، ج۲، ص۲۳۵.
۵. شرح لمعه، ج۲، ص۲۲.
۶. ریاض‌المسائل، ج۲، کتاب سبق و رمایه.


منبع[ویرایش]
اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۷۳.    


رده‌های این صفحه : فقه | سبق و رمایه




جعبه‌ابزار