سببیتذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از عنوان سببیت در اصول فقه سخن گفته‌اند.


تعریف سببیت

[ویرایش]

سببیت از احکام وضعی بوده و سبب بودن اماره براى حدوث حکم مطابق مؤدای آن می باشد و در مقابل آن طریقیت است.

انتزاعى بودن سببیت

[ویرایش]

سببیتى که از احکام وضعى به شمار مى‏رود، امرى است انتزاعی که از ترتب حکمى بر وجود چیزى در خارج گرفته مى‏شود، مانند اینکه شارع بگوید: هر کس چیزى را حیازت کند، مالک آن مى‏شود، یا هر کس بمیرد، اموال وى از آنِ وارثان او خواهد بود. از ترتب ملکیت بر حیازت و مرگ، سبب بودن حیازت و مرگ براى ملکیت انتزاع مى‏شود.

اقوال فقها در مورد سببیت

[ویرایش]

سببیت حکم وضعی است، لیکن در اینکه مجعول است یا نه و بنابر مجعول بودن، به تبعحکم تکلیفی جعل شده یا به استقلال، اختلاف است. [۱] [۲] [۳]


پانویس

[ویرایش]
 
۱. فرائد الأصول ج۳، ص۱۲۵-۱۲۹.    
۲. کفایة الأصول ص۴۰۰-۴۰۱.    
۳. مصباح الأصول ج۳، ص۷۸-۷۹.


منبع

[ویرایش]
جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود شاهرودی،فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۳۷۱-۳۷۲.


رده‌های این صفحه : احکام وضعی | اصول فقه | سبب و مسبب




جعبه‌ابزار