زندیقذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



زندیق کافران متظاهر به اسلام را می گویند.


معنای اصطلاحی زنديق‏

[ویرایش]

زنديق، کافری را گويند که کفر خود را پنهان و به اسلام تظاهر می‏کند، و نيز به معنای کسی که به شريعتی معتقد نيست و قائل به قديم بودن عالم می‏باشد، آمده است؛ چنان که به برخی اصناف کفار همچون ثنویه اطلاق شده است. [۱] [۲] [۳]

کاربرد زندیق در فقه

[ویرایش]

از آن در باب حدود سخن گفته‏اند.

← احکام زندیق در حدود


مخاطب قرار دادن کسی با لفظی که در عرف يا به حسب وضع لغوی در قذف به کار نمی‏رود، ليکن موجب اذيت و آزار مخاطب می‏گردد، مانند زنديق موجب ثبوت تعزیر بر گوينده است. [۴]
در عدم پذيرش توبه و وجوب کشتن زنديق- به معنای نخست- اختلاف است. [۵] [۶]
بر عدم پذيرش توبه و وجوب قتل وی ادعای اجماع شده است. [۷] [۸]
برخی گفته‏اند: زنديق محکوم به حکم مرتد است. بنابر اين، اگر مرد و مرتد فطری باشد، به قول مشهور، توبه‏اش پذيرفته نيست و کشته می‏شود، و اگر مرتد ملی باشد، پس از استتابه و خودداری از توبه به قتل می‏رسد؛ اما اگر زن باشد در هر دو صورت- فطری و ملی- کشته نمی‏شود. [۹]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. تحرير الأحکام ج۵، ص۵۶.
۲. کشف اللثام ج۱۰، ص۵۲۲.
۳. مجمع البحرين، واژه «زندق» ج۵، ص۱۷۷.
۴. کشف اللثام ج۱۰، ص۵۲۰.
۵. المبسوط ج۷، ص۲۸۸.    
۶. قواعد الأحکام ج۳، ص۵۷۶.    
۷. الخلاف ج۵، ص۳۵۲-۳۵۳    
۸. کتاب السرائر ج۲، ۷۰۷.    
۹. الجامع للشرائع ص۵۶۸.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۳۰۳-۳۰۴.    



رده‌های این صفحه : حدود | فقه




جعبه‌ابزار