روزذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



روز در معنای زمان بین طلوع فجر صادق و غروبآفتاب و نیز در معنای مقابل شب به کار رفته است.


روز در لغت و اصطلاح[ویرایش]

روز که از آن در لغت عرب به «نَهار» و «یَوم» تعبیر مى‌شود، هرچند در لغت بر زمان بین طلوع خورشید و غروب آن‌ اطلاق شده است؛ چنان که واژه «روز» نیز بر شبانه روز اطلاق گردیده است، لیکن مراد از آن در شرع مقدس و کلمات فقها زمان بین طلوع فجر صادق- آغاز وقت نماز صبح - و غروب خورشید- ناپدید شدن قرص آن یا زوال حمره مشرقیه بنابر اختلاف اقوال- است. [۱] [۲] [۳]

تعبیر معاصران از روز[ویرایش]

برخى معاصران، روز را- جز در موارد استثنا شده، مانند روزه - زمان بین طلوع و غروب خورشید، که عرف از آن به روزِ کارى تعبیر مى‌کند، دانسته‌اند؛ [۴]

پانویس[ویرایش]
 
۱. بحار الأنوار، ج۸۳، ص۷۴-۷۵.
۲. الحدائق الناضرة، ج۶، ص۵۴-۵۵.    
۳. جواهرالکلام، ج۷، ص۲۱۹-۲۲۰.    
۴. التنقیح (الصلاة)، ج۱، ص۲۷۱-۲۷۵.


منبع[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۴، ص۱۵۷-۱۵۸.    


رده‌های این صفحه : فقه | اصطلاحات فقهی




جعبه‌ابزار