رهبه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



رهبه‏ به فتح راء حالت خاص بلند کردن دستان شخص گنهکار و ترسان در هنگام دعا را می گویند.


معنای رهبه

[ویرایش]

رَهبه بالا بردن پشت دستها به طرف‏آسمان هنگام دعا و ترس را می گویند.

حالات اشخاص هنگام دعا

[ویرایش]

حالتهاى دعا کننده هنگام دعا به لحاظ رجا، خوف، انقطاع و غیر آن، متفاوت است. در بعضى روایات متناسب با احوال دعا کننده، براى قرار گرفتن دستهاى او هیأت خاصى ذکر شده است، از جمله آنها حالت رهبه، یعنى ترس از خدا است که به جهت التفات به گناهان ارتکابى، به دعا کننده دست مى‏‌دهد. در این حالت مستحب است وى پشت دستهاى خود را تا محاذى صورت به طرف آسمان بالا ببرد تا نشانه شرمندگى و سرافکندگى وى در محضر خداى متعال باشد و بدین وسیله خداوند او را مورد لطف ومرحمت ومغفرت خویش قراردهد.
[۱] روضة المتقین ج۱، ص۱۸۲-۱۸۳.
[۳] مرآة العقول ج۱۲، ص ۴۱.




پانویس

[ویرایش]
 
۱. روضة المتقین ج۱، ص۱۸۲-۱۸۳.
۲. وسائل الشیعة ج۷، ص۴۸.    
۳. مرآة العقول ج۱۲، ص ۴۱.
۴. شرح أصول الکافی (مازندرانی) ج۱۰، ص۲۵۰.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۲۰۰.    


رده‌های این صفحه : آداب دعا | اخلاق اسلامی | دعا




جعبه ابزار