رستنگاه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



رستنگاه قسمتی از بدن است که محل روییدن مو است.


معنای رستنگاه‏

[ویرایش]

رستنگاه محل روییدن مو است.

← کاربرد رستنگاه در فقه


از آن به مناسبت در باب طهارت سخن گفته‏اند.

← احکام رستنگاه


در وضو حدّ شستن صورت از طول، رستنگاه موى سر تا چانه است.
[۱] جامع عباسی ص۷.

همچنین ابتداى مسح صورت در تیمم رستنگاه موى سر مى‏باشد.
[۲] جامع عباسی ص۲۵.

ملاک در رستنگاه مو، افراد معمولى و معتدل در خلقت‏اند. بنابر این، افرادى که رستنگاه موى آنان بسیار بالا یا پایین است، مطابق افراد عادی عمل مى‏کنند.
[۳] توضیح المسائل مراجع ج۱، ۱۵۲-۱۵۳ م۲۳۸.



پانویس

[ویرایش]
 
۱. جامع عباسی ص۷.
۲. جامع عباسی ص۲۵.
۳. توضیح المسائل مراجع ج۱، ۱۵۲-۱۵۳ م۲۳۸.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۹۸.    


رده‌های این صفحه : فقه | وضو




جعبه ابزار