رذیلت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



رذیلت در علم اخلاق بر هر صفت ناپسند همچون تکبر اطلاق می شود.از عنوان یاد شده در بابهایى نظیر صلات، حج و امر به معروف و نهی از منکر سخن گفته‌اند.


رذیلت در علم اخلاق

[ویرایش]

در علم اخلاق، رذیلت بر هر صفت زشت و ناپسند، همچون تکبر، عجب، حسد، بخل، حرص و غیر آنها از صفات حیوانی اطلاق مى‌شود.
مقابل آن، فضیلت است که بر صفات پسندیده و انسانى نظیر صداقت، تواضع و قناعت اطلاق مى‌گردد.

رذیلت درآیات و روایات

[ویرایش]

در بسیارى از آیات و روایات به تحصیل فضایل و تزکیه و تهذیب نفس از رذایل اخلاقی سفارش و تأکید شده است.چنان که در جوامع حدیثی، بویژه وسائل الشیعة، بابهایى چند بدین منظور اختصاص یافته است.

احکام رذیلت

[ویرایش]


← پاکی امام جمعه از رذائل


شایسته است خطیب جمعه (امام جمعه) از رذایل اخلاقى پاک و مبرا باشد.

← از مستحبات نماز استسقاء


مستحب است نماز استسقا پس از توبه و تصفیه نفس از رذایل اخلاقى به جا آورده شود.

← ذکر رذائل در حال احرام


از مصادیق فسوق- که بر مُحرم حرام مى‌باشد- بر شمردن فضایل و مناقب براى خود و نسبت دادن رذایل به دیگران و برى دانستن خود از آنها است.

← پرهیز مومنان از رذائل اخلاقی


شایسته است مؤمنان، بویژه عالمان دینی و کسانى که رسالت ارشاد و هدایت مردم را بر عهده دارند، در تزکیه و تصفیه نفس خویش از رذایل و آراستن خود به فضایل بر دیگران پیشى گیرند.
[۵] کلمة التقوى‌، ج۲، ص۳۱۸.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۱۶، ص۵-۱۰۷.    
۲. عاملی جبعی، علی بن احمد، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، ج۱، ص۶۶۱.    
۳. عاملی جبعی، علی بن احمد، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، ج۱، ص۶۹۱.    
۴. حلی، حسن بن یوسف، مختلف الشیعة، ج۴، ص۸۵.    
۵. کلمة التقوى‌، ج۲، ص۳۱۸.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۴، ص۹۲-۹۳.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | رذائل اخلاقی




جعبه ابزار