دعا (اصول)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به درخواست از شخص یا مقام بالاتر استدعاء گفته می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

به طلب و درخواست چیزی از کسی که رتبه و مقام بالاتری از درخواست کننده دارد، استدعا یا دعا می‌گویند.
برخی عدم استعلا را در طلب استدعایی شرط دانسته‌اند و در جایی که این درخواست به طریق استعلا صورت گرفته است، هر چند طلب دانی از عالی باشد، آن را «استدعا» ندانسته‌اند بلکه به آن «امر» گفته‌اند.
برخی معتقدند صیغه امر بر طلب فعل دلالت می‌کند و میان وجوب ، ندب ، استدعا و التماس ، مشترک معنوی می‌باشد، ولی وجوب، فرد اکمل افراد طلب، و استدعا اضعف افراد آن می‌باشد.
[۴] زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، اصول الفقه، ج۲، ص۱۲۱.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. حیدری، علی نقی، اصول الاستنباط، ص۷۹.    
۲. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۱۰۷.    
۳. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص ۶۹-۶۸.    
۴. زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، اصول الفقه، ج۲، ص۱۲۱.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۵۸، برگرفته از مقاله « استدعاء».    



جعبه‌ابزار