دشمنی با خدا (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کسانی که با خداوند، فرشتگان و رسولان او دشمنی می‌ورزند کافر هستند و خداوند دشمن کافران است.


حرمت دشمنی با خدا

[ویرایش]

دشمنی و عداوت با خدا از محرمات است.
«من کان عدوا لله... فان الله عدو للکـفرین؛ کسی که دشمن خدا و فرشتگان و رسولان او و جبرئیل و میکائیل باشد (کافر است و) خداوند دشمن کافران است.»
(عدو للکافرین) الخ، در این جمله بجای اینکه ضمیر کفار را بکار ببرد، و بفرماید: (عدو لهم)، اسم ظاهر آنان را آورده، و نکته اش این است که بر علت حکم دلالت کند، و بفهماند اگر دشمن ایشانست، بخاطر این است که ایشان کافرند، و بطور کلی خدای تعالی دشمن کفار است.
«ذلک بانهم شاقوا الله... ومن یشاقق الله... فان الله شدید العقاب؛ این بخاطر آن است که آنها با خدا و پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) دشمنی ورزیدند و هر کس با خدا و پیامبرش دشمنی کند، (کیفر شدیدی می‌بیند) و خداوند شدید العقاب است»
«الم یعلموا انه من یحادد الله... فان له نار جهنم خــلدا فیها ذلک الخزی العظیم؛ آیا نمی‌دانند هر کس با خدا و رسولش دشمنی کند، برای او آتش دوزخ است جاودانه در آن می‌ماند؟! این، همان رسوایی بزرگ است!»
«وما کان استغفار ابرهیم لابیه الا عن موعدة وعدها ایاه فلما تبین له انـه عدو لله تبرا منه...؛ و استغفار ابراهیم (علیه السلام) برای پدرش (عمویش آزر)، فقط بخاطر وعده‌ای بود که به او داده بود (تا وی را بسوی ایمان جذب کند) اما هنگامی که برای او روشن شد که وی دشمن خداست، از او بیزاری جست به یقین، ابراهیم مهربان و بردبار بود!»
«ویوم یحشر اعداء الله الی النار فهم یوزعون؛ به خاطر بیاورید روزی را که دشمنان خدا را جمع کرده به سوی دوزخ می‌برند، و صفوف پیشین را نگه می‌دارند (تا صف‌های بعد به آنها ملحق شوند!)»
مراد از" اعداء الله- دشمنان خدا"- به طوری که گفته شده- مشرکین هستند که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را تکذیب کردند، نه مطلق کفار، به دلیل اینکه دنبالش می‌فرماید: " و حق علیهم القول فی امم قد خلت من قبلهم" و ما می‌دانیم که تمامی کفار معاصر رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) هلاک نشدند، بلکه تنها از مشرکین و آن هم تکذیب کنندگان بودند که هلاک شدند.
«فلنذیقن الذین کفروا عذابـا شدیدا ولنجزینهم اسوا الذی کانوا یعملون• ذلک جزاء اعداء الله النار لهم فیها دار الخلد جزاء بما کانوا بـایـتنا یجحدون؛ به یقین به کافران عذاب شدیدی می‌چشانیم، و آنها را به بدترین اعمالی که انجام می‌دادند کیفر می‌دهیم! • این آتش کیفر دشمنان خدا است، سرای جاویدشان در آن خواهد بود، کیفری است بخاطر اینکه آیات ما را انکار می‌کردند.»
«القیا فی جهنم کل کفار عنید؛ (خداوند فرمان می‌دهد:) هر کافر متکبر لجوج را در جهنم افکنید.»
«ان الذین یحادون الله... کبتوا کما کبت الذین من قبلهم... وللکـفرین عذاب مهین؛ کسانی که با خدا و رسولش دشمنی می‌کنند خوار و ذلیل شدند آن گونه که پیشینیان خوار و ذلیل شدند ما آیات روشنی نازل کردیم، و برای کافران عذاب خوارکننده‌ای است.»
از آنجا که آخرین جمله از آیات گذشته به همگان اخطار می‌کرد که حدود الهی را رعایت کنند، و از آن تجاوز ننمایند، در آیات مورد بحث از کسانی سخن می‌گوید که نه تنها از این حدود تجاوز کرده بلکه به مبارزه با خدا و پیامبر او بر خاسته‌اند، و سرنوشت آنها را در این دنیا و جهان دیگر روشن می‌سازد.
«ان الذین یحادون الله... اولـئک فی الاذلین؛ کسانی که با خدا و رسولش دشمنی می‌کنند، آنها در زمره ذلیل‌ترین افرادند.»
«لا تجد قومـا یؤمنون بالله والیوم الاخر یوادون من حاد الله... ولو کانوا ءاباءهم او ابناءهم او اخونهم او عشیرتهم...؛ هیچ قومی را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند نمی‌یابی که با دشمنان خدا و رسولش دوستی کنند، هر چند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندانشان باشند آنان کسانی هستند که خدا ایمان را بر صفحه دلهایشان نوشته و با روحی از ناحیه خودش آنها را تقویت فرموده، و آنها را در باغهایی از بهشت وارد می‌کند که نهرها از زیر (درختانش) جاری است، جاودانه در آن می‌مانند خدا از آنها خشنود است، و آنان نیز از خدا خشنودند آنها (حزب الله) ‌اند بدانید (حزب الله) پیروزان و رستگارانند.»
در آخرین آیه مورد بحث که آخرین آیه از سوره مجادله، و از کوبنده ‌ترین آیات قرآن است، به مؤمنان هشدار می‌دهد که جمع میان "محبت خدا" و "محبت دشمنان خدا" در یک دل ممکن نیست، و باید از میان این دو یکی را برگزینند، اگر راستی مؤمنند باید از دوستی دشمنان خدا بپرهیزند و الا ادعای مسلمانی نکنند.
«ذلک بانهم شاقوا الله ورسوله ومن یشاق الله فان الله شدید العقاب؛ این به خاطر آن است که آنها با خدا و رسولش دشمنی کردند و هر کس با خدا دشمنی کند (باید بداند) که خدا مجازات شدیدی دارد.»

پانویس

[ویرایش]
 
۱. بقره/سوره۲، آیه۹۸.    
۲. طباطبائی، سیدمحمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ج۱، ص۳۴۶.    
۳. انفال/سوره۸، آیه۱۳.    
۴. توبه/سوره۹، آیه۶۳.    
۵. توبه/سوره۹، آیه۱۱۴.    
۶. فصلت/سوره۴۱، آیه۱۹.    
۷. طباطبائی، سیدمحمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۵۷۳.    
۸. فصلت/سوره۴۱، آیه۲۷.    
۹. فصلت/سوره۴۱، آیه۲۸.    
۱۰. ق/سوره۵۰، آیه۲۴.    
۱۱. مجادله/سوره۵۸، آیه۵.    
۱۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۴۲۱.    
۱۳. مجادله/سوره۵۸، آیه۲۰.    
۱۴. مجادله/سوره۵۸، آیه۲۲.    
۱۵. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۴۶۸.    
۱۶. حشر/سوره۵۹، آیه۴.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «دشمنی با خدا».    



جعبه ابزار