خوش‌روییذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



خوش‌رویی ‌برخورد خوب با اطرافیان است. از آن به مناسبت در بابهای حج، تجارت، نکاح و قضاء سخن گفته‌اند.


معنی خوش‌رویی

[ویرایش]

خوش‌رویی همان گشاده رویی است.

احکام خوش‌رویی

[ویرایش]

خوش‌رویی با مردم، بویژه در برخورد با برادران دینی [۱] [۲]و نیز هنگام برآوردن حاجت مؤمن؛ [۳]همچنین خوش رویی کاسب در برخورد با مشتریان، [۴]مستحب است. مستحب است شوهر در نفقه، خوش رویی و دیگر وظایف خانوادگی بین همسران خود مساوات را رعایت کند. [۵]
در وجوب یا استحباب رعایت تساوی در نگاه، سلام، خوش رویی و مانند آن بین دو طرف دعوا بر قاضی، اختلاف است.
قول به وجوب منسوب به مشهور است. [۶] [۷]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۱۲، ص۱۶۰.    
۲. التحفة السنية، ص۳۲۰.
۳. التحفة السنية ص۳۲۷.
۴. نجفی جواهری، محمد حسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۴۵۶.    
۵. نجفی جواهری، محمد بن حسن، جواهر الکلام، ج۳۱، ص۱۸۲.    
۶. نجفی جواهری، محمد بن حسن، جواهر الکلام، ج۴۰، ص۱۳۹-۱۴۰.    
۷. اسس القضاء و الشهادة، ص۱۱۸.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۳، ص۵۲۹.    






جعبه‌ابزار