خودکشی (فقه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



خودكشى‌ ، کشتن خویش است .


کاربرد خودکشی در فقه

[ویرایش]

از آن در بابهاى طهارت، صلات، وصیت، قصاص و دیات سخن گفته‌اند.

حرمت خودکشی

[ویرایش]

خودكشى، حرام و از گناهان كبيره است. مسلمانى كه خودكشى كرده همچون ديگر مسلمانان، تجهیز و بر او نماز خوانده مى‌شود.

احکام فقهی خودکشی

[ویرایش]

كسى كه به قصد خودكشى جراحت ى بر خود وارد و پس از آن، وصیت كرده است، بنابر مشهور، وصیت وى در مال ش صحيح نيست؛ بر خلاف وصیت قبل از اقدام به خودكشى كه صحیح است.
شخصى كه از سوى ديگرى در آتش يا چاه ى افكنده شده و او با توان بيرون آمدن از آن، به عمد بيرون نيامده تا مرده است، اقدامش مصداق خودكشى و خون ش هدر است و قصاص و دیه‌اى بر عهدۀ‌ افكننده نخواهد بود. البته جانی به مقدار جنایت ى كه هنگام افكندن تا اوّلين وقت ممكن براى رهايى، بر او وارد كرده ضامن است.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام ج ۱۳، ص ۳۱۱.    
۲. العروة الوثقی ج ۲، ص ۸۸.    
۳. جواهر الکلام ج ۲۸، ص ۲۷۴- ۲۷۵.    
۴. جواهر الکلام ج ۴۲، ص ۲۶- ۲۷.    



منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج‌۳، ص ۵۲۱    



رده‌های این صفحه : فقه | قصاص | گناهان | گناهان کبیره




جعبه‌ابزار