خنده (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از عناوین و موضوعات مطرح شده در آیات قرآن، «خنده» است.


معنی خنده

[ویرایش]

خنده، ضدّ گریه، حالتى كه در انسان به واسطه شعف، خوشحالى و بشاشت پيدا مى‌شود و در آن حالت، لبها و دهان به حركت مى‌آيد و غالباً اين حالت با آواز مخصوص همراه است.
[۱] لغت‌نامه، ج ۶، ص ۸۷۶۴، «خنده».

در اين عنوان آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از مشتقّات‌ «ضِحك» استفاده شده است.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

خنده استهزاآمیز (قرآن)، خنده در قیامت (قرآن)، خنده ساره (قرآن)، خنده سلیمان (قرآن)، خنده فرعونیان (قرآن)، خنده کافران (قرآن)، خنده مشرکان (قرآن)، خنده مکذبان (قرآن)، خنده منافقان (قرآن)، خنده مؤمنان (قرآن)، عوامل خنده (قرآن)، منشأ خنده (قرآن)، موانع خنده (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. لغت‌نامه، ج ۶، ص ۸۷۶۴، «خنده».


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱۳، ص۸۹، برگرفته از مقاله «خنده».    


رده‌های این صفحه : خنده | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار