خاص (اصول)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



لفظ یا حکمِ دارای شمول کمتر در مقایسه با لفظ یا حکم دیگر را خاص می‌گویند.


تعریف خاص

[ویرایش]

خاص، مقابل عام بوده و به لفظی گفته می‌شود که دایره شمول آن بر افرادش، نسبت به عام محدودتر است؛ مانند:کلمه " دانشمندان نحو " که دایره شمول آن از کلمه " دانشمندان " کم‌تر است.

رابطه میان عام و خاص

[ویرایش]

رابطه میان عام و خاص، رابطه نسبی و اضافی است؛ یعنی ممکن است لفظی در مقایسه با لفظ دیگر، عام و نسبت به لفظی دیگر، خاص باشد.

اطلاق خاص به حکم و لفظ

[ویرایش]

گاهی به خود حکم، و گاهی به لفظ دلالت کننده بر آن، خاص اطلاق می‌شود.
[۱] خضری، محمد، اصول الفقه، ص۱۷۳.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. خضری، محمد، اصول الفقه، ص۱۷۳.
۲. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۱۳۹.    
۳. حلی، حسن بن یوسف، مبادی الوصول الی علم الاصول، ص۱۳۱.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۴۳۸، برگرفته از مقاله «خاص».    


رده‌های این صفحه : اصول فقه | عام و خاص | مباحث الفاظ




جعبه ابزار