حیعلات

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به «حَىَّ عَلى الصَّلاة» تا «حَىَّ علىٰ خَیرِ العَمَل» حیعلات گفته می شود.


تعریف حَیعَلات

[ویرایش]

حیعلات، جمع حیعله، اسم ترکیبى از دو کمله «حَىَّ» و «عَلىٰ» براى فصول سه‌گانه اذان و اقامه: «حَىَّ عَلى الصَّلاة»، «حَىَّ عَلى الفَلاح» و «حَىَّ عَلى خَیرالعَمَل» است.

کاربرد حیعلات در فقه

[ویرایش]

از آن در باب طهارت و صلات سخن گفته‌اند.

← حیعلات در صلات


حیعلات از فصول اذان و اقامه است که دو بار گفته مى‌شود.
حکایت اذان و نیز بنابر نظر برخى، اقامه مستحب است؛ لیکن بعضى گفته‌اند: در حکایت، اولىٰ تبدیل حیعلات به «لاحَوْلَ وَ لاقُوَّةَ إلّاباللّٰه» (حولقه) است.
برخى، اولویت را نپذیرفته و قائل به تخییر بین حکایت حیعلات و تبدیل آن به حولقه شده‌اند.
[۶] مهذب الاحکام، ج۶، ص۶۴.

در استحباب حکایت اذان در نماز اختلاف است، لیکن اگر بخواهد حکایت کند باید حیعلات را به حولقه تبدیل نماید و در صورت عدم تبدیل، به دلیل کلام آدمى بودن حیعلات، نماز باطل مى‌شود.
[۷] مفتاح الکرامة، ۳، ج۵۱۲.


← حیعلات در تخلی


بنابر قول برخى، حکایت اذان در حال تخلی نیز مستحب است.
بعضى گفته‌اند: حیعلات را- به دلیل آنکه کلام آدمى به شمار مى‌رود و سخن گفتن در حال تخلّى مکروه است- تبدیل به حولقه مى‌کند.
[۸] مفتاح الکرامة، ج۱، ص۹۵-۹۶.




پانویس

[ویرایش]
 
۱. مجمع البحرین، ج۱، ص۶۱۳.    
۲. الروضة البهیة، ج۱، ص۵۷۲.    
۳. العروة الوثقی، ج۲، ص۴۲۱.    
۴. جوار الکلام، ج۹، ص۱۲۲.    
۵. مستمسک العروة، ج۵، ص۵۷۷.    
۶. مهذب الاحکام، ج۶، ص۶۴.
۷. مفتاح الکرامة، ۳، ج۵۱۲.
۸. مفتاح الکرامة، ج۱، ص۹۵-۹۶.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، جلد۳، صفحه۴۰۲.    


رده‌های این صفحه : اذان و اقامه | فقه




جعبه ابزار